Şiirde kelimeler ve dizeler genellikle temel anlamlarında kullanılmıştır. Aslında şiirde bulunan nesnelerin gerçek varlıklarla birlikte çağrıştırdıkları anlamlar da vardır. Şiirde kapalı bir anlatım söz konusu değildir. Bununla birlikte şiirdeki anlam çok açık da değildir. Şair, açık bir anlatımla derinlik arasında bir paralellik kurmuş görünüyor.
Şiirin konusu: aşktır.
Şiirin teması; büyük bir tutkuyla bağlanılan, şairde derin izler bırakan sevgiliye duyulan özlemdir.
Şiirde bir aşk hikâyesi ve bıraktığı derin izler anlatılmaktadır. Şair, bir kadına tutkuyla bağlanmış ama araya ayrılık girmiştir. Bu ayrılık sürecinde şair, sevgilisini unutamamış, tam tersine ona olan tutkusu ve bağlılığı gitgide artmıştır. Mevsim sonbahar, vakit akşamdır. Şair, İstanbul’un sokaklarında aklında sevgilinin hayali, kalbinde aşkı dolaşmaktadır. Akşam karanlığında bulutlar parçalanmakta, şimşekler çakmakta, hafiften yağmur yağmaktadır. Şair, aşkının rüzgârıyla savrulurken gördüğü her şey ona sevgiliyi hatırlatmaktadır. Ne yapsa, neyi tutsa, nereye gitse onsuz olamayacağını, onu aklından çıkaramayacağını bilir. Hayalinde sevgilinin çocukluğunu, şimdi neler yaptığını, gelecekte neler yapacağını düşünür.
Şiirde dış dünyaya ait bazı nesneler, doğal olaylar ve somut varlıklar büyük oranda şairin o anki ruh haline, duygularına bağımlı olarak değerlendiriliyor. Sonbahara hazırlanan ağaçlar, karanlıkta parçalanan bulutlar, birden yanan sokak lambaları gibi nesneler ve doğal varlıklar hep şairin ayrılık acısını ve hüznünü yansıtır niteliktedir.
Ayrılığın getirdiği özlem duygusu ve sevgiliye kavuşma ümidi şiir boyunca kendini hissettiriyor. Ancak bu duygular melankolik bir seviyede değil gerçekçi bir sınırda tutuluyor. Aynı zamanda şairde, kuvvetli bir yalnızlık duygusu da görülüyor.
Şair,
Her Şeyde İtidal1000Kitap
Müslümanların iç meseleleri, asırlar geçse bile fitne unsuru olmaya devam edebiliyor. Özellikle Emevî Dönemi; ya hatasızmış gibi savunmalarla ya da çok ağır itham ve yergilerle anılan dönemlerden biri. Yazarın Sadrul-İslam kitabını ana hatlarıyla beğensem de, Emeviler döneminin ele alınışını biraz taraflı buldum. Kitapta tarihi bilgileri okurken, verilerin bir kısmının Şiî kaynaklara dayandığını belirtmek gerekir. Özellikle sahih kaynaklara hâkim olanlar, sahâbeye nispet edilen bazı sözleri okuyunca hemen o filtreleri devreye giriyor ve 'Bu söz veya şiir ona ait olamaz' diyorsunuz. Bunun akabinde kaynaklara bakınca Şiâ veya Mu’tezile kökenli olduğunu anlıyorsunuz. Velhasıl, dönemin edebiyatını öğrenmek için güzel bir eser; fakat kitaptan önce Emevî Dönemi'ni Kur'an ve Sünnet ışığında iyi anlamak gerekiyor. Ne olursa olsun, sahâbenin insan olduğunu unutmadan onlara karşı saygıyı da eksik etmemek şart. Aksi halde yanlış yorumlamalara kapı aralanabilir.
Reklam
Kalben'i ilk olarak yeni nesil edebiyat dergilerindeki yazılarında tanıdım. Yani müzisyen kimliğinden önce melankolik bir yazar olarak hayatıma girdi. Daha sonra konuk olduğu programlardan, eğlenceli neşeli halleri, zekice yazılmış şarkı sözleri, büyük bir özgüven barındıran tertemiz vokali, kendisiyle dalga geçen, bazen hüzünlendiren, bazen neşelendiren şarkılarıyla benim için çok farklı bir yere taşındı. Duygusal derinliğine ve hassas duruşuna hayran oldum.
Eski Dünyanın Yangını'na da bu hayranlık dolayısıyla göz attım. Kalben'in yazarlık damarının ve tecrübesinin kuvvetli olduğunu biliyordum. Geçmişte geçimini sağlamak için senaryo yazımı, reklamcılık gibi işlerde bolca çalışmış ve sömürülmüş bildiğim kadarıyla... E o güzel şarkılarını da kendisi yazıyor zaten. Kaleminin kuvvetli olmasına hiç şaşırmadım.
Yalnız hikayedeki karanlık ton çok yoğundu. En son Murat Uyurkulak'ın Tol kitabını okurken böyle hissetmiştim. Sanki sarhoş bir halde, duman ve sisin icerisinde karakterin başından geçen trajedilere tanıklık ediyoruz kitabı okurken. Böylesine yoğun bir hüzün bulutu beni biraz yordu. Fakat Kalben'in yaratıcı kabiliyetine duyduğum hayranlık baki...
Okuduğum İlk Şiir KitabımDuygu ve Düşünce
*Şiir sevmez miyim?
Her Türk evladı şiir sever, ben de severim.
*Peki okumaz mıyım?
Okurum tabii ki. Ama denk gelince bir şiir, iki şiir…
Sosyal medyada karşıma çıktıkça.
*Peki şimdi neden okudun bitirdin bu kitabı ?
Öncelikle kitabın ismi etkili ve Sezai KARAKOÇ üstad.
Uygulamada okuyan arkadaşların alıntılarını tek tek, kısa uzun demeden üşenmeden okudum . Ve okumaya karar verdim, okudum , tavsiye ediyorum …
Hızırla Kırk Saat, kolay okunan bir kitap değil; fakat insana derinlik kazandıran bir kitap .
Bu kitap sadece bir şiir kitabı değil, okuru düşünceye daldıran , insanın gönlünü okşayan bir kitap…
Edebiyat ve şiire ilgi duyan herkese tavsiye ederim.
Sezai Karakoç 
Hızırla Kırk Saat - Şiirler III
Sezai Karakoç Hızırla Kırk Saat - Şiirler III
Gerçek anlamda okurken hasta hissedeceğiniz bir savaş karşıtı edebiyat kitabı…
Son dönemde bu alanda oldukça fazla okuma yaptığımı düşünürsek, gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki Tim O’Brien’ın bu eseri okuduğum savaş karşıtı kitapların bel kemiği niteliğinde.
Normalde sevdiğim kitaplardan heyecanla, bıcır bıcır bahseden biri olmama rağmen bu kitap beni tutuklaştırdı. Tüylerimi ürpertti, içimi sıktı, yer yer nefessiz bıraktı; ama bütün bunlara rağmen akıcılığından hiçbir şey kaybetmedi.
Bazı okurlar bir kitabı okurken “Sanki izledim.” der. Ben ise bu kitap için çıtayı biraz yükseltip “Yaşadım.” demek istiyorum.
Savaşa hep acı, yıkım ve kayıplar üzerinden bakmaya alışmışken; savaşın içindeki umudu, özlemi ve kavuşmayı da merceğine alan bir eser okumak bende yeni pencereler açtı.
Ayrıca bu kitap sayesinde yayınevini de daha yakından takip etmek istediğim yayınevleri arasına ekledim. Bu yayınevinden okuyup sevdiğiniz kitaplar varsa önerilerinizi bekliyorum.
Kitap bittiğinde insan, ister istemez kendi taşıdıklarını düşünmeye başlıyor; hem fiziksel hem de zihinsel olarak…
Peki ya siz? Ne olursa olsun yanınızda taşıdığınız bir şey var mı?
@sirenkitap #taşıdıklarışeyler #thethingstheycarried #timobrien #önerikitap #501kitapkulübü
Kitapta toplam elli iki adet şiir bulunmaktadır. Şiirler ortalama seviyedeydi bence. Kitabın neredeyse yarısını mandala şekilleri oluşturuyordu. Şiirler farklı şekillerde yazılmış. Kimisi dört, beş dize kimisi daha uzun. Kimisinde kafiye var kimisinde kafiye yok. Genel olarak ortalama bir şiir kitabıydı diyebilirim.
Reklam
Reklam