Mel

Mel
@siirvari
Şiirleşelim, Şiir gibi yaşayalım
Karanlığın Gözleri
Şimdi yoksun Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık Tutar ellerini öpebilirim uzun uzun Kimseler ayıplayamaz beni Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar işte gözlerin, işte dudakların Senin olan ne varsa karşımda duruyor Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık Sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına Ve hoyrat ellerimle Her gün biraz daha güzelleştiriyorum Bütün resimler sana benziyor Hayret Bütün aynalarda sen varsın Nereye gitsem peşimden geliyorsun Şimdi sigarasın dudaklarımda Biraz sonra beyaz bir kâğıt Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın Kimse yokluğunda bunca sevilmedi Kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar Saçların böyle daha güzel Sen daha güzelsin Gelecek mutlu günlerin ışığında Her şey daha güzel Ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim Ve seni bin yıl daha Ayrılıklar içinde sevmek isterdim
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Matilde'ye sone
Seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman, çünkü iki yüzüyle karşına çıkar hayat. Bir sözcük sessizliğin kanadı olur bakarsın, ateş de pay alır kendine soğuktan. Seni sevmeye başlamak için seviyorum seni, sana olan sevgimi sonsuzlaştıracak bir yolculuğa yeniden başlamak için: bu yüzden şimdilik sevmiyorum seni. Sanki ellerindeymiş gibi mutluluğun ve hüzün dolu belirsiz bir yarının anahtarları hem seviyorum, hem de sevmiyorum seni. Sevgimin iki canı var seni sevmeye. Bu yüzden sevmezken seviyorum seni ve bu yüzden severken seviyorum seni. -Pablo Neruda
Mâra Şiiri
Bilmemek bilmekten iyidir Düşünmeden yaşayalım Mâra Günü ve saatleri ne yapacaksın Senelerin bile ehemmiyeti yoktur Seni ne tanıdığım günleri hatırlarım Ne seneleri Yalnız seni hatırlarım Ki benim gibi bir insansın Tanımamak tanımaktan iyidir Seni bir kere tanıdıktan sonra Yaşamak acısını da tanıdım Bu acıyı beraber tadalım Mâra Başım omuzunda iken sayıkladığıma bakma Beni istediğin yere götür İkimiz de ne uykudayız Ne uyanık Asaf Halet Çelebi
Karanlığın Çağırışı
Ben böyle olsun istememiştim Ya sana çok yakın, Ya senden çok uzak olmalıydım Aramızda aşılmaz engeller olsun istiyordum Büyük dağlar, derin denizler olsun istiyordum. Sana gelmeye gücüm yetmemeliydi Çaresizliğimin bütün hıncını mesafelere yüklemeliydim Dağda yanan bir çoban ateşi gibi Gökte bir yıldız gibi Seni görmeli Seni yaşamalı Ve senden çok uzaklarda olmalıydım Biliyorum güzelliğin yeraltı nehirlerine benzer Biliyorum bir sır gibi güzelsin Hani anlatılmaz duygular vardır Hani şarkılar vardır Sevip söyleyemediğimiz Şiirler vardır unuttuğumuz Aşina çehreler vardır hani Zaman zaman hatırlayamadığımız İşte sen o kadar güzelsin Ve ben o kadar karanlıklar içindeyim ki Şunlar ellerindir diyorum, tutamıyorum Şunlar gözlerindir diyorum bakamıyorum. Düşün kahrımdan ölmeliyim artık Ölemiyorum. İnanmak var olmaktır, bilirsin İnandığımız şeyler için yaşayalım
Üstümüze yazdıklarımın hepsi yalan Onlar olan değil olmasını istediklerimdi aramızda Onlar ulaşılmaz dallarında duran hasretlerimdi Onlar susuzluğumdu düşlerimin kuyusundan çekilmiş Işığa çizdiğim resimlerdi onlar. Nazım Hikmet