Sıla Çağlar
@silacaglar
Meursault’un ruhunu bir kitap gibi okumak..
aksine, o ruhta bir şeyler buldum ve bir kitap gibi okudum.
Evet, bundan çok uzun zaman önce, kendimi mutlu hissettiğim saatti bu. O zamanlar hafif, düşsüz bir uyku beklerdi beni. Oysa şimdi bazı şeyler değişmişti, bir sonraki günün beklentisiyle kendimi yine hücremde buldum. Yaz göklerine çizilen o aşina yollar, insanı masum uykulara olduğu kadar hapse de götürebiliyormuş demek.
Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız dün ve yarın sözcükleriydi.
Suyun şırıltısına kavuşmak, güneşten, çabalamaktan, kadınların gözyaşlarından kaçıp kurtulmak, gölgeye ve onun dinginliğine erişmek istiyordum.
