her şeyden önemlisi, sevgi
eninde sonunda
her şeyin
anlamsızlığını gösteren
tek gerçeğimiz gibi
hayatının bu sayfası
diploman
işin
paran
hiçbirinin önemi yok
sevgiden ve sevdiklerinle
kurduğun bağdan başka
onları ne derin sevdin
nasıl dokundun
ve ne kadar verdin sevgini
tek bu kalacak sana
“Sessizdim ve çocuktum. Sessizken nasıl çocuk olunur diye düşünmüyordum. Umursamıyordum aslında. Çocukken sessizliğimi duyan olsaydı beraber umursardık belki. Mutluydum ama! Benim güzel oyunlarım vardı. İçine kapanık ama içi hep aydınlık oyunlar.”
“Çocukken nasıl kırıldıysan hep oradan kırılırsın hatırlamazsan. Seni ne incittiyse hep ondan yara alırsın fark etmezsen. Nasıl acıdığını, neden sızladığını, nereden dağıldığını, kimden yaralandığını hatırlamalı insan.”