Sıla Ertop
@silaert_
Öğretmen
Ankara
8 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bence "İçimizdeki Şeytan"Edebiyat
İçimizdeki Şeytan, düşünmek ile yaşamak arasındaki mesafeyi gösteren bir roman. Kitap boyunca karakterler düşünüyor, tartışıyor, eleştiriyor; fakat bu düşünceler çoğu zaman hayatlarına yön vermiyor. Özellikle Ömer, kendi iç dünyasında sürekli bir muhasebe hâlinde olsa da bu farkındalığı eyleme dönüştüremeyen bir karakter.
Kitapta entelektüel tavır takınan kesime gelince; düşünmek her zaman doğru görmek anlamına gelmiyor. Dar, eleştiriye dayalı ve üretmeyen bir düşünce biçimi insanı değiştirmiyor; sadece olduğu yerde tutuyor.
Macide Ömer ilişkisine bakıldığında şu çıkarımı açıkca yapabiliriz: İnsan, kötü olmadan da hatalarında ısrar edebilir ve bu durum en çok yanında olanları yıpratır.
Kapanışı kitabın kalbinden bir alıntı ile yapayım;
"İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum" - İçimizdeki Şeytan, Sabahattin Ali
Zamanların en iyisine, zamanların en kötüsüne yolculuk
İki Şehrin Hikâyesi başlarda parçalı ilerleyen ama son bölümlerde bütün anlamını gösteren bir roman. İlk kısımlarında karakterleri ve geçmişlerini anlamaya çalışırken biraz zorlandım; fakat kitabın yarısından sonra olaylar birbirine bağlandıkça hikâyenin ağırlığı daha net hissediliyor.
Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri öncelikle dönemin acımasız atmosferiydi,
sonrasında Sydney Carton’un fedakârlığı ve Madame Defarge’ın bitmeyen nefreti romanın iki zıt yüzü gibiydi. Bir yanda insanı büyüten bir özveri, diğer yanda insanı kör eden bir intikam duygusu var.
Roman bana şu soruyu düşündürdü; bir insan geçmişinden ne kadar kaçabilir ve bir toplum adalet ararken ne zaman intikamın içine düşer?
Sonunda kitabın bana bıraktığı bir düşünce şu oldu: Bazen bir insan hayatı boyunca yapamadığı anlamlı şeyi tek bir anda yapabilir.
İnsan Neyle Yaşar?
Minik ama sağlam hikâyeleri olan bir kitap. Siz de okurken bu hikâyecikleri Anadolu kültürünün bilge kıssalarına benzettiniz mi? Aslında bildiğimiz ama yaşarken unuttuğumuz doğruları hatırlatan, okumaya geciktiğimi düşündüğüm bir eserdi bence İnsan Neyle Yaşar.
Sanki bende kitabın içindeymişim gibi bir hikâyeAlıntı
Gerçekten de yazarın söylediği gibi;
"çabalayıp toparlanmadıkça kendi benliğimiz de dahil olmak üzere kendimizle ilgili birçok şeyi küçümser hale geldiğimiz bu dünyada, küçük çabalarımız, emeklerimiz ve istikrarımızı savunan bir hikâye". Okurken hem dinlendim, hem düşündüm.