sıla diyelim
@silakas
Yerlerde yuvarlanmadığım zaman,boşluğu izlerim. Söyleyebileceklerim bu kadar
Gözlerin istediğinde gülebilir .
Seninle olan savaşımın sonuna geldik
Merhamet bilmeyen kalbinden öpüyorum..
Reklam
Bir yerde okumuştum, Mösyö Boustouler, tepenize çığ düştüğünde, bütün o karın altında yatarken neresi aşağı neresi yukarı anlayamaz oluyormuşsunuz. Karı iteleyip kurtulmak istiyor ama yanlış yönü seçip kendinizi daha da derine, kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz. İşte kendimi aynen böyle hissediyordum, yönünü şaşırmış, arafta kalmış, pusulamdan olmuştum.
Sanki altı yaşındayım. terasın demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım. Suratımda bir tokat izi.. o kadar küsüm ki, kendimle bile konuşmuyorum.
“… ben deli değilim aklımı da kaçırmadım. Ama bu kadar acımasız bu kadar sevgisiz bu kadar hoyrat bir dünyada hiçbir şey olmamış gibi yaşayamazdım.”
Reklam