insan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiç bir şey olmuyordu. insan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. hiçbir şey olmuyordu. insan yalnız kalıyordu. yalnız. yalnız.
" Çok acı! Karşınızda duran, sizi görüp size bakan, sizinle konuşan, sizi cevaplayan, fakat sizi tanımayan birini dünyanın yegâne varlığı olarak tutkulu bir şekilde, bütün kalbinizle sevmek! Sadece ondan bir teselli ümit etmek ve onun, ölmeye mahkum olduğunuz için size gerekli olan şeyi bilmeyen tek varlık olması!"