Finallerim dolayısıyla kitabı baya bir yavaş okudum. Hatta sonlarına doğru biraz atlayarak okuduğumu itiraf etmeliyim.Araya zaman girdiğinden mi kitabın yazım dilinden mi bilmiyorum yer yer sıkıldığım oldu okurken.
Kitabın konusuna gelecek olursak Silas Marner uğradığı bir iftira sonucu yaşadığı kasabadan kendi isteğiyle ayrılıyor. Yeni taşındığı yerde dokumacılık yaparak hayatını idame ettiriyor. Komşularıyla pek iletişimi olmayan,kendi halinde bir adam Silas. Ancak bir gün bir hırsızlık sonucu parasının çalınmasıyla kasaba halkı ile tekrar iletişime yavaş yavaş geçiyor. Hırsızlık vakasından bir süre sonra annesini vefat eden bir bebeği buluyor kapısında ve onu evlat edinmeye karar veriyor. Bir çocuğu büyütürken yaşadığı karakter değişimini izliyoruz Silas’ın.
Kitabın içine çok giremedim. Karakterle bağ kuramadım. Kötü bir kitap değildi ancak kitabı okumam maalesef uzun zamana yayıldığı için yer yer kopukluklar yaşadım. Belki ileride bir şans daha veririm. Genelde sınav zamanlarımda okuduğum kitaplara odağımı vermekte zorlanıyorum.
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2025 57. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2025 00:00
Silas Marner – George Eliot
Silas Marner, yalnızlık, kayıp ve yeniden hayata tutunma üzerine sade ama derin bir roman. Haksız yere suçlanıp toplumdan dışlanan Silas’ın, içine kapanarak yalnız bir yaşam sürmesi insanın adalete ve insanlara olan inancını kaybettiğinde ne kadar sertleşebildiğini gösteriyor.
Silas’ın altına olan bağlılığı, sevgi yerine konmuş sahte bir güven duygusu gibi. Ancak Eppie’nin hayatına girmesiyle birlikte roman bambaşka bir yere evriliyor. Eliot, burada paranın değil sevginin insanı iyileştirdiğini çok sakin ama etkili bir dille anlatıyor. Değişim büyük olaylarla değil, gündelik hayatın küçük dokunuşlarıyla gerçekleşiyor.
Romanın en güçlü yanı, karakterlerin ahlaki derinliği. Silas’ın dönüşümü kadar, kasaba insanlarının tutumları ve sınıfsal bakışları da dikkat çekici.
Silas Marner, kısa olmasına rağmen insanda uzun süre kalan, “insan insanla iyileşir” duygusunu sessizce hissettiren bir klasik.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kadar derinden etkileneceğimi düşünmedim hele ki effi ve silas arasındaki o güzel bağ sanırım kan bağının her şey olmadığını bu kitap sayesinde örneklendirebilirdim.Vize haftamdan dolayı uzatarak bitirdim ama çok güzeldi iftiraya ve hırsızlığa uğramış o adamın tekrardan hayata bağlanması benide şaşırttı ve çok güzel hissettirdi devamı .
Maskeler Olmadan Dönüştüğümüz Piçler
Kitabı geçen hafta bitirdim ama ne yazacağıma bir türlü karar veremedim. Belki de bu adamları, içimizde taşıdığımız bir dirhem piçlikle anlamaya çalışmalıyız; yoksa bu beyinleri anlamak mümkün değil. Bir gün birine tak edecek de dönecekler bu yaşamdan diye beklerken, rüya içinde rüya gibi dibe batışı okumak…Yazarın, okuyucuya sessizce “gerçekliğin dünyasına hoş geldiniz” deyişi gibiydi.
“Piç”, anlamlandıramadığımız olaylar karşısında ön yargılarımızı tetiklerken; bu dört adamın birbirine bu kadar yakın olup, bir o kadar da farklı düşünce yapılarını eleştirilme korkusu olmadan konuşabilmeleri mi onları yakınlaştırdı? Yoksa “Bu dünya henüz bizim standardımızda değil, hiçbir zaman da olmayacak” düşüncesi mi onları savurdu, bilinmez. Hepimiz kendimizden bir parça ile anlamaya çalışırken, sorgularken, piçleri öldürdüğümüze aldırış bile etmeden… Kaldırıma sıçrayan çamura küfredip yolumuza devam edeceğiz.
“Piç”i okumak değil de, yazara cevap vermek isteseydim son sözlerim şunlar olurdu:
Dünyanın beni, benim de dünyayı anlamadığımı ve lanetlediğimi düşünecek -ve bunu söyleyecek -bir piç olarak yaşamaya devam edecek cesareti kendimde göremiyorum.
Kitap kulübünün kitabı. Özellikle başlarda biraz zorlandım. Bunun sebebi olarak kitabın dili ve çeviri gösterilebilir. Fakat psikolojik ve sosyolojik açıdan güzel cümleler içeriyordu. Hikaye de tatlıydı. Benzetmeler ve klasiklere özel genellemeler de çok hoştu.
Kitap daha çok Silas'ın hayatını anlattığı fakat aynı zamanda harika bir baba kız hikayesiydi. Kitapta zamanının zengin ve fakir aile hayatının nasıl olduğu, zamanının değer yargılarının nasıl şekillendiği anlatan bizi o zamanlarda tutan bir yanı da var.
Ama beni asıl etkileyen şeyler; hayatta mutlaka tutunulacak bir şeyimizin olmasından ziyade o tutnacağımız şeyin bizim hayatımıza etkisi ve her ne koşulda olursak olalım doğruyu yapma becerisi. Çünkü zaman en kötü düşmanımızdır.
Bundan 40 yıl sonra herşeyi elimden geldiğince doğru yaptım diyip kafamızı yastığa huzurlu koymak degil midir mesele?