"Hayat böyle bir şeydi işte. Kahkahalarla karanlıklar örtülüyordu. Karanlıklar arttıkça daha çok gülüyordun. Meydan okurcasına, unuturcasına, histeriyle... Elinden gelenin en iyisiyle gülüyordun."
"Bu hayatı ilk defa tecrübe ettiği için düşünecelerle savaşıp endişelere kapılıyordu. İlk kez yaşıyor olduğu için hayatı böylesine değerliydi. İlk olduğu için yaşamımızın nasıl sona ereceğini de, beş dakika sonra neyle karşılaşacağımızı da bilmiyorduk"
"Kitabı kapattığımda düşündüm. Sırf yetersiz biri olduğum düşüncesinde kaybolmamalıyım. Hala bir şansa sahip değil miyim? Eksik de olsam iyilik yapıp, güzellikle konuşamaz mıyım? Hayal kırıklığına sebep olan ben de bazen, sadece bazen iyi bir insan olamaz mıyım?"