Sima
@simanxx
A lot of inspiration is needed
Şu anda okuduğu kitap
Kendisini trajik hayat hikayesiyle tanımış olduğum Virgina Wolf yine bir o kadar trajik bir konu olan 'Kadının Edebiyattaki Yerini' 2 yüzyıllık bir zaman diliminde kadının toplumdaki yerine işaret ederek sunmuş önümüze.
Yüzyıllar boyunca kadın , erkek ile bedensel eşitsizliği yüzünden siyasi ve sosyal haklarından mahrum edildi.
Ve aşağılık bir varlık olarak görüldü.
Böyle bir durumda hangi kadın çıkıp kurmaca yazacağını söyleyebilirdi ki? Böyle bir şeye yeltendiginde onun buna nasıl cüret ettiğini söyleyecek ve onu eleştirecek çok fazla engelin olması kaçınılmaz olacaktır.
Ilerleyen yüzyılda kadın yazarlar ortaya çıkmaya başladı bu yazarlar tabiki zengin asil kesimdendi. Basta toplum baskısı ile tam olarak istediklerini yazıya dökememiş olsalar da ilerleyen yıllarda bunlardan kurtularak daha iyi eserler vermeye başladılar.
Çünkü bir kadını en iyi anlatabilecek kişi yine bir kadındı.
Her kadının kendine ait bir odası ve aylık elde edeceği 500 sterlini olması gerektiğini söylüyor yazarımız.
Kendine ait bir odadan kastının ,kadının kendine odaklanacağı ve rahatca düşünebileceği bir zihinsel eylem olarak düşünmüştüm.
Ama yazarımız gerçek anlamada somut bir odadan bahsediyor. Ve kesinlikle haklı kadının kapısını kitleyecegi, bir kurgu veya yazı yazması için kimsenin bölemeyeceği kimseden etkilenmeyeceği bir odası olması gerekiyor.
Aylık 500 sterlin olayı ise şu ;
düşünsel özgürlüğün maddi duruma bağlı olduğunu kadınların yüzyıllardır fakir olduğunu belirtmiş, ekonomik açıdan artik rahat olan kadın daha özgür düşünecek ve yazacaktır.
En çok filozof ve en iyi yazarların ekonomik sıkıntısı olmayan kişilerden olduğunu bildiğimize gore yazarımız bu konuda da haklı çıkıyor.
Yazar feminizmin en iyi şekilde hakkını vermis-ki bildiğiniz gibi feminizim kadın ve erkeğin siyasi
Reklam
Üstünde saatlerce konuşulup tartışılması gereken kitaplar bu klasikler okuyup öylece rafa kaldırmak insanin içine sinmiyor hep biseyler eksik kalıyor gibi
Babalar ve oğullar gelince yazarın baba derken geleneği oğul derken de yeniliği vurgulamak istediğini net sekilde anlıyoruz
Gelenek ve yeni nesil çalışmasının anlatıldığı bu eserin unutulmaz karekteri tabiki Bazarov oluyor
Kendisi nihilist hicbir otorite tanımayan gelenekleri degerleri yok sayan ve onlarla dalga geçen biri
Dolayısıyla tamamiyle topluma ters bir karekter
Yüzyıllardır olduğu gibi toplum farklı olanı farklı düşüneni tabiki bağrına basmıyor
Ve farklı olan daha fazla yaşayamıyor zaten Bazarov un da fazla yaşamadığı gibi
O gittikten sonra herşeyin gayet yolunda gittiğini ama hüzünlü bir havanın varlığından bahsediliyor .
Burdan çıkarılan durum" düzen kötü de olsa alışılmışın dışında olmaması iyidir" şeklinde sanırım doğru kelimeleri kullandığımdan emin değilim ama anlayabileceğımız pek çok mesaj içeriyor
Basta okuduğum zaman Bazarov u kendini beğenmiş ve itici bir karekter olarak görmüştüm daha sonra kitabı okurken ve inceleyince farklı düşündüğünü gordum ve fikirlerinin bazılarına katılırken buldum kendimi .
Bu durumda ACABA BENDE MI FARKLI OLAN YOK OLSUN ISTIYORDUM ? diye sorguladığım oldu
Bu kanılara varmış olmak bana yeterli gelmiyor anlamam gereken daha fazla mesaj varmış gibi hissediyorum
İtiraflarım
Tolstoy un kendi ağzından kendi düşüncelerinin evrimini anlattığı eseri
Tolstoy u tanımak ve eserlerini daha net anlamanın en ideal yolu önce bu eserini
okumak olsa gerek
Kitabı okuyunca yazarın eserlerinde neden genellikle din üzerinde yoğunlaştığını anlamış oldum.
Tolstoy bu kitabında yaşamı anlamlandırma sürecini anlatmış
Hıristiyan bir çevrede doğup büyümüş olan ama hıristiyanlığa mantıklı bakmayan Tolstoy önceden hiç sormamış olduğu soruları kendine sormaya başlıyor
Niçin yaşadığını hayatın bir anlamı olmadığı yapılacak en akıllı şeyin bu mantıksız hayata son vermek olduğunu düşünüyor
Diğer insanların yaşamlarını ne uğruna devam ettirdiklerini gözlemliyor
Ve sonunda ona en mantıklı gelenler inançlı insanlar oluyor
Buradan sonrası Tolstoy un tanrıya inanışı onu aslında tekrar buluşu ama artik daha bilinçli bir şekilde kavrayışından bahsediyor. Son kısımda tüm bu söylemek istediklerini özetleyecek şekilde görmüş olduğu bir rüyasını paylaşıyor
Tolstoy kitabında yüzyıllardır sorulan o soruyu kendisi de sormuş ve sonunda yanıtını bulmuş olduğunu gösteriyor
Dünya var olduğu sürece de devam edecek bu soruyu barındıran bir eser olduğu için herkesin okumaktan keyif alacağı ve kendinden birşeyler bulacağı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Define adası ile Dr.Jekyll ve Mr.Hyde gibi ünlü eserlere imza atmis bu yazarımız hastalıklı bir çocukluk dönemi geçirmiş. İlerleyen zamanlarda hastalıklarına bir de verem eklenmiş. Bu eserini de vereminin ilerleme aşamasında yazmış. Gördüğü bir kabustan etkilenerek yazmış olması beni kitabı okumaya iten en büyük sebeplerden biri oldu.
Kitap kişiliğin birden fazla olduğunu öne süren sav doğrultusunda oluşturulmuş bir yapıt.
İnsan iyi ve kötünün karışımı bir varlıktır. Ikisinide içinde bulundurur. Bunun yanında kişinin bastırılmış duyguları vardır. Bunlar diğerleri kadar gelişmemiştir.
Karakterimiz bir formül buluyor ve bu formül ile bilincinde yatan bastırılmış bir kişiliği ortaya çıkarıyor.
"İlacin kötü bir yanı yoktu. Ne ilahi ne şeytani birşeydi. Tek yaptığı bilincinin derinliklerini sarsmaktı orada ne varsa o dışarı çıkacaktı." Ifadesinden de belirtildiği gibi aslinda ortaya çıkan kötülük değildi asıl açığa çıkan görmezden gelinmis hep geri planda kalmış duygulardı.
Bu kitap bana insanların zıtlıklar olmadan olamayacağını göstermiş oldu. Beyazın siyahla güzel görünmesi , gecenin gündüzle tamamlanması gibi insanda iyiyi ve kötüyü bi arada barındırarak bir kişilik oluşturmuştur.
Yazarın akıcı ve birazda merak uyandırıcı anlatımıyla tek seferde bitirilebilinecek hoş bir kitap.
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427,1bin okunma
Aşk üzerinde durulmuş etkileyici ve ve çarpıcı cümleleriyle okumayı akıcı kılan bir anlatımı var. Benim gözlemlerime göre hayatın farklı şekillendirdiği insanların aşka farklı yaklaşmaları ele alınmış ; kimi hırs dolu kimi tamamen sadık ama ortak payda aşırı tutku oluyor . Hem kavuşanların hemde kavuşamayanların romanı olan uğultulu tepeler kesinlikle okunmaya değer bir kitap..
