Umut

Göz yaşlarım akar içime Şiirlerimde dökülür adın Derin bir nefes gibi solurum seni Kokun şiir gibi her çektiğim yokluğuna Ağlarım Kapatın bütün hüzünlü şarkıları Benim hüznüm içimde,sesimde… Yürüdüğüm yollarda hep boynun bükük Gölgemin Bakmayın güldüğüne içim hazan Yine bir Eylül düştü içime Soğuk esiyor dalında kuşlar üşüyor Nerde kaldı bir anne gözlerim çoçuklar Gibi seni istiyor Kaybolan zamanın esiriyim artık Dilimde bir şiir daha hüznüme hüzün Gönlüme bir tel daha sen vuruyor Göz yaşlarım akar içime Sırattan ince bir yol bu Gözlerim pencerelerde bir kuş Konmasın içim burkuluyor Bir yol ki sensiz yanıyor lambaları Benim için yanıyor Kapatın bütün hüzünlü şarkıları Ben hüzne yüreğime yüreğime gam vuruyorum yüreğime yüreğime seni bağırıyorum Hüznüm gözlerimde sana bakıyor Dilim de adın hep yalana yalana Adınla ağlıyorum
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Umut

, bir kitap okudu
Puan vermedi·68 syf.·
2024 7. kitabı
Stefan Zweig
7.6/10 · 266,5bin okunma
Sevgide satın alınır Sevgide satın alınır Mesela senin bütün sevmelerin gibi Yani sen sevdikçe o sevmekten vazgeçer gibi Sevgide satın alınır Cepte kalan biraz bozukluk özlem Ve bir kaç boş umudun yanında Bir kaç kuruş hasret… Sevgide satın alınır Mesela inanmak gibi Kurşun derken silah gelmesin hemen akınıza barut falan filan Kurşun kalemle karalanan kalp gibi Çünkü içindeki bütün inanmışlıklarına Kara bir leke sürülür… Sevgide satın alınır Bütün yalnızlığını alırsın onun Ve bütün kaybedişlerini Ve bir gök verirsin içinden Belki bir yağmur tanesi kadar Sevgi bir deniz kadar yosun kokusu Bir yaşam hevesi hayat sevgisi mesela Mesela sevgide satın alınır işte kapanan bir bavul gibi ardına bakmadan gitmek gibi
Şiir
Bir de sen varsın bir lahza ekmeğimde Suyumda ve yokluğunun dirhem dirhem acısında gözlerimi kapatıp sana doğduğum o yeni günde Hayırlı geceler
Edebiyat
Ben sanki bütün bilmecelerimi ruhumla söndürüyorum bir kaç kıvılcımı sokak lambası sanıp altında avunuyorum Ben sanki Özlem sancısını Umutlarıma Takıp gökyüzünde uçuruyorum belki bir fırtına daha bekliyorumdur yıkılıp düşmeye Ben sanki bütün şiirlere alınıyorum Dinlediğin kadar yoksun diye
Edebiyat