Dünya üzerindeki fiziki yolumuzun az yüzey değil de her zaman sadece düz bir çizgi olmasından ötürü, Bir şey'i tutup ona sahip olmak isteğimizde hayattaki sayısız başka şeyden feraget ederken bunların sağından solundan geçip gitmek zorunda kaliriz. Karar veremez de yanlarında geçip giderken bizi cezbeden her şeye panayıra gelen çocuklar gibi el atarsak, o zaman tersine bir çaba, yani yol çizgimizi yüzeye donusturme çabası olur. Bundan sonra zikzaklar çizeriz, oradan oraya amaçsız koşturup dururuz ve hiçbir şeye ulasamayiz.