AY REZALET SİNİRLERİM BOZULDU HAJAHSJAHSJASHJAJSJAJJSSH hala maç sonu yemektense şimdi yemeyi tercih ederiz diyor spiker geç hocam ya ben yatıyorum…
Bazı yalnızlıkların sahibi yok
Bir şiir bulsak imgesine bırakacağız.
Elini tutan vardı ve gözlerine bakan
Düş kurduran da anlatılmaz,
Salkım saçak yağmurlar altında şimdi
Üzerinde güneş olup açan yok…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklu
Yıllar önce lise yıllarımdan alıntıladığım şu yazıyı şimdi okudumda manifestlemiş miyim neyim hepsini dibine kadar yaşadım sağ olsun. Siz siz olun bir şeyleri yazarken ve söylerken dikkatli olun arkadaş!
Leyyy
@leyla_akagndz
·çocukken dost dedigin insanlar baskaydi. o zamanlar dost, sana begendigin erkegi ayarlamana yardimci olacak, teneffüslerde okulun bahçesinde yalniz dolasmamani saglayacak bi objeydi çogunlukla. ne sikintini anlatabilirdin, ne aileni, ne derdini, tasani...
ama sonra büyüdün ve kendin oldun ve gördün ki dost dedigin insan aslinda seni "sen" olarak gören ve böyle kabul eden, degistirmeye çalismayan, her an yaninda olmaya kendi istegiyle hazir insan demek -senden de iyi bir dost olurmus bunu da gördün.
her zaman paylastin, her zaman yanindaydin, o istiyo diye, sirf o yalniz kalmasin diye elindeki her seyi kullandin, savastin kendinle çogunlukla, emek harcadin, zaman harcadin, boşver, o hayatimda hep var olcak nasi olsa ne önemi var dedin, bekledi anlamsiz triplerine katlandin. herkesin derdi var, ben sikintiliyken o da benim yanimda dedin.
ama gün geçti, bi gün daha geçti, ve bir gün daha, ama o hep memnununiyetsiz, o hep ilgi isteyen, gördün ki o kendi derdiyle daha mesgul, senin yaninda ama aslinda biraz da uzak... bosver, görme dedin kendi kendine; ben de bazen yalniz kalmak isterim,bi dönemdir- geçer dedin..
ama hayat devam ediyor, bu kez sıra sana geldi. artık psikolojisi bozuk olan sensin, issizsin, parasizsin, hayattan darbe yemissin, kaybetmissin ama gördün ki artik daha fazla yalniz kalmak istiyosun, artik aradigin zaman, sesini duydugun zaman, nooldu anlat dedigi zaman geçistiriyosun, detaya girmiyosun. ama anlamiyosun o anda. çünkü hala o senin için çok önemli, çünkü düsünüyosun ki sorun sende..
ama zaman geçiyo, bu depresyon sürüyo, sen daha az ariyosun, ama o hiç aramiyo. anlam veremiyosun.
sonra bi is buluyosun, biraz düzeliyosun en azindan artik bütün gün evin dört duvarina bakip, aksama ne yicegini düsünmüyosun.ayri kaldik, yüzeysellestik, arayi kapatmak
“Ne korkunç bir başına düşünmek şimdi seni. Daha da korkunç, bir başına değilsen oysa." 
Andrey Voznesenski
Andrey Voznesenski
Buz gibi karanlığın içinden sıyrıldığımda ,etrafımda olan ,kalan ne varsa gözlerimle seçmeye çalıştım .Ayaklarım kaynaşıp tek bi ayağa dönüşmeden önce nerde olduğumu anlamaya çalıştım.Gözlerim birbirinin içine girip tek gözle etrafımı izlediğim şu andan önce ne zaman ve nerde eskisi gibi gözlerimi çoğul eki ekleyerek kullanabiliyordum.Parnaklarım,ya parmaklarım,kollarım birleşince hepsi aynı yere sıkıca bağlanmış gemici düğümüne dönüşmeden önce nerde ve neyi ve nasıl hareket ettirebildigimi düşündüm .
Karanlık,ışık kör.Yavan.Dilim kuru.Nefesim donuk.Eğri bi yer.Altı da üstü de karmaşa .Sesler tok.Verilenler alınmış .Soğuk,eser,ayaz.Titreyerek ancak ısınabildigim bi yer.Işık yokun da uzağından ulaşmaya çalışıyor.
Yürüyemiyorum,kalkamıyorum bile .Burası neresi.Kimin içindeyim,kim benim içimde.Çoklardan teklere düşmüş bedenim.Ruhum,ya o nerde.Sessiz.Kulaklarım,kulağım bekliyor.Yamulmuş bi soba.Ateşi yok koru yok.kahverengi.masanın bacagı kırık.sandalye ayaksız .soba hem ateşsiz hem borusuz.Dumanı yok.Duman nerde,kor nerde,ateş nerde.
Örümcek yanımdan geçen.Uzansam .Uzanabilsem.Elim yok.Tutsam.Tutabilsem canım yok.
Bi şey duvardaki.Görsem.Görebilsem.Gözüm yok.Gözümde ferim yok.
Bi ses dışımda.Duysam.Duyabilsem.Kulagim yok.kulagimda sesim yok .
İçerde şimdi.korksam.korkabilsem .Ruhum yok.ruhumda içerdeki yok..
Budanmış sakallarimla birlikte ,saçsız başımın kenarından yavaş yavaş süzülen kan dudaklarıma değmeye başladı bile.
Kalkmaliyim .O gidince kalkıp ,bende gitmeliyim.Bu herşeyiyle körleşen beni yeniden iki ayak üstüne ,iki göz üstune ,iki kulak ,iki el ,iki ayak üstüne dikmek için gitmeliyim,tamamlayanıma gitmeliyim.Yarımı yarama katmak,yarama yarımdan bakmak için kalkmaliyim.o gidince
Karanlık ,kaybolması zor,belki uyuyunca,uyu hadi...