Adımlarım bilinçdışına yürür,
Varlıkla yokluk yapışır,
Güzel şeyler bir rüya,
Acı, elem, hüzün; yürekleri kaplar.
Okyanustan damla damla su boşaltan bir kaşık,
İğneyle dağı kazan bir madencidir, insan.
Kaostan ikâmet adresini arayan,
Beşer olduğunu kabul etmeyen bir varlıktır, insan!
Karanlığın sonsuzluğunu gösteren bir ışık,
Devasa boşlukta dönen bir küredir, insan!
Sen yalan, ben yalan, o yalan,
Duygular sonsuz bir labirent!
Ufuktan nöro felsefe doğuyor,
Şimdilik insan...
Faruk.