Kendini beğenmiş adam mutluluğunu kendi rahatlığı üstüne değil başkalarının acıları üstüne kurar ,ezeceği köle gibi kullanacağı insanlar olmazsa mutluluğunu başkalarının yoksulluğu üzerine kurmazsa malını mülkünü ortaya serip yoksulların bellerin hep bitmeyeceğini umutlarını kırmayacağım ı bilmezse Tanrı olmayı bile istemez.
Bir başkası krala yargiclarla anlaşmayı çıkarlarını onlara saglatmayi salik verir : efendimiz der ,yargıçları sarayı'na çağırmalı sofrada onlarla hazinesini ilgilendiren sorunları tartışmalı. bir dava ne kadar haksız olursa olsun,onu haklı gösterecek bir yargıç bulunur:ya her iddaa'nın tam tersini savunma alışkanlığıyla, ya yenilik aykırılık hevesi ile ya da krala yaranmak isteğiyle.