Ceza korkusuyla çekinilen kötülükler, ödül ümidiyle yapılan iyilikler,  insanın yaratılışındaki çirkin hayvanlığı gidermiş sayılmaz. Ahlak bizde dış etkilerle zorunlu değil, adeta yaratılıştan gelen bir şekilde kökleşerek gelişmeli, meydanda hakim mahkum kalmamalı, yani artık eğitmeye muhtaç bir fert görülmemeli,  cehalet bütün karanlığı ile ortadan kaldırılmalıdır. Bu ahlaki gelişimi imkansız saymasak bile buna ulaşmak için daha çok vakit olduğunu görüyoruz. O zamana kadar insanlık pek çok ispatla devirler, nöbetler geçirecek, daha sayısız kurban verecektir.