Çocuk sorabilir: "Dünyanın hikâyesi ne?" Yetişkin bir adam veya kadın merak edebilir: "Dünya nereye gidecek? Sonu nasıl bitecek, bu arada, yeri gelmişken, hikâye neydi?"
Zenginse tembellik sayılmazdı. Sadece yoksul insanlar tembel olurdu. Tıpkı sadece yoksulların cahil olduğu gibi. Hiçbir şey bilmeyen zengin bir adam ya şımarıktı ya da bağımsız.
Karşımda nadasa bırakılmış koskoca bir arazi duruyor, yanımda da nadasa bırakılmış koskoca bir adam. İsraf gibi geliyor bana. İsrafa gücüm yetmediği için de kötü bir his verir. Hayatını nadasa bırakmak iyi bir his mi?
Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemek, en çok korktuğu cehennem reddedilmektir. Reddediliş öfke doğurur; öfkenin sonucu reddedilişin intikamı olan suçtur; suçtan da suçluluk kaynaklanır- işte insanoğlunun öyküsü.