Sinem Altan
@sinaltan
Puan vermedi·60 syf.·
2021 7. kitabı
yazarın okuduğum dördüncü, sanırım en yormayan kitabı. kısacık bir öykü olmasına rağmen sorgulattı yine bize saramago.
hepimizin düşleri, hedefleri vardır. değil mi? bize ‘yapamazsın, ulaşamazsın, beceremezsin’ dedikleri. halbuki çok mu önemlidir başarmak? yarı yolda bıraksak bile değerli değil midir idealler? denizciliği bilmeyen karakterimizin denize açılıp bilinmeyen adayı bulmak istemesi, bilinenden daha değerli.
hedeflerimiz ne olursa olsun, kimseyi bulamasak da yanımızda, ne kadar saçma olduğunu söyleyip gülseler de bize; ‘imkansız, yapamazsın, yeterli değilsin’ deselerde. tıkayalım kulaklarımızı o güruha. bizim de arkamızdan, bize, bizden daha çok inanan bir temizlikçi kadın gelir belki de.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
önyargısız başlanmalıAnket
Puan vermedi·168 syf.·
2020 77. kitabı
nihan kaya ile tanışmama vesile olan kitaptır. öncelikle kitabın içeriği sürekli alıntılar ve şunu şu kitabımda da bahsetmiştim dediği benim reklam kokusu aldığım dipnotlarla dolu. olsundu. beni diğer okuyucular kadar rahatsız etmedi. yazarımızın dili tavrı keskin, sivri ve net. benim en net tanımlayabileceğim şekilde öyle. keşke ben de öyle olsam dedirtti açıkçası. az çok farkında olduğumuz konuları acımasız şekilde kendi bakış açısı ve bilgisiyle yansıtmış bize. şunu şuradan düşünmemiştim dedirtti. bir kadın okuyucu olarak farkındalığımı arttırdığını düşünüyorum. din, kadın, çocuk hakkında yorumları beni rahatsız etmedi. çünkü bence olanı konuşuyor. düşünmeye bile cesaret edemediğimiz şeyleri söylüyor. feminist görümünümlü olup, esasında toplum normlarına bağlı olan olan kadın okuyucuyu rahatsız etmiş olabilir. sizin beyninizi yıkamıyor. inançlarınıza hakaret etmiyor. sadece sorgulamanıza yol gösterici oluyor. ki insan dediğin sorgulamalı. yoksa bir abajurdan ne farkımız olabilir?
sevenin çok sevdiği sevmeyenin nefret beslediği, ortasının olduğunu düşünmediğim bir yazar bence nihan kaya. iyiki okudum. keşke herkes okusa özellikle de kadınlar.
10/10
daha dün başladım şükrü erbaş okumaya. orada burada alıntılarını gördükçe bir gün başlayacağım der hep ertelerdim. kızdım kendime bu kadar geç tanıştığım için onunla. o kadar derin, o kadar yalın, o kadar başkaldıran ki. herhangi bir dizesinde kendinizi bulup daha çok bağlanıyorsunuz. ben yeni başladım. siz de benim gibi daha da gecikmeden başlayın.
kimsenin kimseyi anlamadığı dünyada boşluğu dövmek yerine gelin şükrü erbaş okuyalım.
kısa sürede okuyup hazmettiğim bir kitap oldu. her şeyden önce karakterleri en ince ayrıntısına kadar öyle bir yaratıyorsunuz zihninizde havada kalan tek bir kısım olmuyor. ahmet, mehmet, arzu, gazeteci kız, olga ve diğerleri. yorucu betimlemelere ihtiyaç duyulmadan işlenmiş karakterler. livaneli’nin okuduğum ikinci eseri. beni okuduğum ilk kitabı huzursuzluktan daha fazla içine çekip etkilediğini açıkça söylemeliyim. her eserinin birbirinden müthiş hikayeler barındırdığını tahmin etmek zor olmaz elbette ama bu kitabın yerinin benim için farklı olacağını belirtmem gerekir. elbette tavsiye eden arkadaşımın katkısı da var bunda.
herkese tavsiye edeceğim aklımdan kolay kolay çıkmayacak bir eser.
Puan vermedi·224 syf.·
2020 63. kitabı
sonu çok çarpıcı biten hikayelerden değildi. ilk ahmet ümit kitabım olduğu için güzel bir başlangıç yapmış sayıyorum kendimi. komiser nevzat’la tanışmak da memnun etti açıkçası. ağır kitaplardan bunalmışken kafa dağıtmak için okumak çok iyi geldi.
