Buse Dinler Bahtiyar
@sinamekihanim
Gülüşünüzle hatırlanın..
İnsan, kadın, anne..
kitapsever...
Gulam Ali ile Meryem'in,
Bayram ile Seyran'ın hikayesi bu.
Erkeklerin köyün lanetine tutulmamak için kaçıp gittiği ya da lanete yakalanıp vefat etmesiyle geride kalan bir avuç kadın. Bayram ile Seyran'ı lanetten korumak için yapılan şifalı ilaçlar, düzenlenen mihman geceleri.
Köyün lanetinden kaçarken, kendi lanetlerine tutulan kadınlar.
" Hafızasının derinlerine gizlediği, çelik çekmecelere kapatıp kilitlediği tüm utançları bir gün ortaya saçılacaktı elbet. Güçlü bir belleğin büyük bir cellat olduğunu ondan iyi kim bilebilirdi ? "
Şunu söyleyebilirim ki, hayatımda böyle bir hikaye, mükemmel şekilde kurgulanmış bir hikaye okumadım. Hafızamı zorluyorum ama kesinlikle bu bambaşkaydı.
Tedirgin edici, şaşırtıcı ve aynı zamanda ürpertici.
Nefis bir ilk kitap.
" Gül ağacını ben alabilir miyim ?
Gül ağacı, annemin ömrü boyunca isteyerek hayatına kattığı tek şeydi. "
Tuhaf değil mi, içimizden geçirdiğimiz olmasını istediğimiz şeyleri gül ağacının dibine koyup üstüne toprak örtüp dileklerimizin gerçekleşmesini beklemek. İçimizdeki umut ışığı hiç sönmesin.
Ayşe Püren hayata veda eden annesi Behice hanım'ın kâğıda yazdığı dileklerin peşine düşer. Aynı zamanda kendi hayatıyla ilgili de büyük kararlar vermek zorundadır.
" Çünkü bir ayrılıkta insanın canını en çok acıtan şey son mutsuz günler değil, önceki mutlu günler oluyor. Benim de mutlu günlerim oldu. "
Ayşe Püren güçlü bir karakter, hayatını kendisi şekillendiren ve dış mihraklara karşı da haddini fazlasıyla bildiren. Ve en güzeli de kitabın içinde her sayfada " dostluk " hissini yakalayabilmeniz.
Kitabı okuduktan sonra düşündüm de kimseyi yeterince tanımıyoruz, herkes ne kadar istiyorsa o kadarını gösteriyor karşındakine, bu en yakınımız olsa dahi. Ve her şey zamanında güzel, yaşanacaksa yaşanacak.
Okuyun, okutun. 
Sinem Sal
Sinem Sal
" Sessizlik ve uzaklık bizi sevdiğimiz kişiye yakınlaştırır mı, yoksa ondan uzaklaştırır mı? "
Annesinin ölümünden sonra anılarını yaşatmak için İspanya'ya giden adam; sevdiği adamı Meksiko'da bekleyen aşık bir kadın.
Kadın; ideal defterini ararken, adamı beklerken, taksiye bindiğinde hayatındaki kişileri, duyguları, düşüncelerini, geçmişini cümlelere döküyor, kimi zaman tekrarlayan cümlelere...
" Daima bir şeyleri bekliyoruz. Ne kadar küçük, ne kadar önemsiz görünürse görünsün. Sürekli bir bekleyiş. "
Kitabı okurken parça parça olması, bilinç akışı tekniği ve karakterlerin başından geçen olayların yüzeysel anlatılması çokta alışık olmadığım durumdu.
Lâkin @notoskitap 92.sayısında Brenda Lozano röportajını okuyunca her şey yerli yerine oturdu.
" - Peki ama eylemden çok hissin, düz çizgiden çok spiralin, zikzağın veya başka bir formun var olduğu, kontrolden çok akıp gitmenin gerçekleştiği bütün o hikayelere ne olacak ? " diyor sevgili yazar.
" Yazmak sayfa büyüklüğünde bir adaya çekilmektir. "
Okuyun, okutun
#birkadın saat on sularında annem öldü cümlesiyle başlıyor.
" Boş bir kağıdın üst kısmına, bir mektuba değil de kitaba başlar gibi, " annem öldü " yazmanın dehşetini ancak iki gün önce yendim. "
" Benim için annemin bir geçmişi yok. O her zaman oradaydı. "
#annieernaux #nobeledebiyatödülü kazandığında hemen #seneler kitabını almıştım. Fakat sanırım zamanlamam yanlıştı ve biraz karıştırıp bıraktım.
Cumartesi sabahıma bu kitabı ortak ettim.
Yazarın, annesinin çocukluğundan başlayarak yaşantısını anlatmasını, anne kız ilişkisini ve çatışmasını oldukça gerçekçi bir dille yazdığını okuyoruz.
Kendi hayatımızda yaşadığımız anne ilişkisindeki olayların duyguların düşüncelerin dışavurumu sanki.
" Annemin sert mizacını, sevgi patlamalarını, sitemlerini sadece karakter özellikleri olarak düşünmeye değil, aynı zamanda onun geçmişine ve toplumsal durumuna oturtmaya çalışıyorum. "
Yıllar geçtikçe bir ebeveynin yavaş yavaş azalması, duygularını tarif edememe düşüncesi beni oldukça üzüyor.
" Geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu. "
#annieernaux okumuşsunuzdur illaki, ama muhakkak bunu da okuyun
Diyeceğim şu ki ben hayatımda böyle bir kitap okumadım. Aslında okuma sırasına aldığım ama sevgili #eylulgormus partisi ile öne çektiğim nefis kitap #büyükdefterkanıtüçüncüyalan
Macar edebiyatının cümleleri soğuk, fakat derin anlamlar içeriyor. Cümleleri dümdüz okurken bir sonrakinde " yok artık " , "nasıl yani" tepkilerini veriyorsunuz. Karakterin duygusuzluğu merhamete dönüşüveriyor.
Mükemmel kurgulanmış, alışılmışın dışında, savaş döneminin kişi üzerindeki etkisini yansıtan, aklınızı zorlayan ve mutlaka okunması gereken bir kitap.
'' Lucas, şuna inanıyorum ki bütün insanlar dünyaya en azından bir kitap yazabilmek için gelmiştir, başka bir şey için değil. İster sıradan ister çok özel olsun, önemi yok, yazmayan kişi yitik insandır, iz bırakamadan gelip geçer. ''
