Sinem Hicran
@sinemderler
21
biraz kitap,biraz müzik,biraz huzur
telaş etme kalıcı değiliz.
Araya giren hastalıklar, sınavlar,dersler derken sonunda bitirebildiğim bir kitap... İlk defa bu kadar uzun bir klasik roman okuyorum.
Kitabın konusu ve karakterlerinden bahsedersek büyük bir karmaşa diyebiliriz. İlk 100 sayfada kimin kim olduğunu anlamaya çalışıyoruz. (Çok fazla karakter var ve çok karışık.) Aslına bakarsanız iki farklı kuşaktaki aileyi anlatıyor diyebiliriz. Bunun yanı sıra aşk,intikam,kin,nefret vb. gibi duygular da çok fazlaydı.
Her şey Mr.Lockwoodun Thruscross Çiftliğine taşınmasıyla başlıyor. Kiracı olan Mr. Lockwoodun uğultulu tepelerdeki ev sahibini ziyaret etmek için gittiğinde tuhaf şeyler olduğunu anlıyor,hasta olup geri dönüyor. Daha sonra kahyası Mrs.Dean'den Uğultulu tepelerdeki ailenin bütün hayat hikayesini dinlemeye başlıyoruz. Earnshaw'ın( Baba) bulup getirdiği Mr.Heathcliff'in baba öldükten sonra üvey kardeşleri tarafından uğradıği zorbalıkları,nefretleri okuyoruz. Mr.Heathcliff gönlünü bu kardeşlerden kız olan Catherineye kaptırıyor. Bu kısımlarda aslında "davul bile dengi dengine" cümlesini okuyoruz. Bir süre sonra Mr.Heatcliff evi terkediyor ve seneler sonra değişmiş olarak geliyor. Bundan sonrası aldığı intikamlar, zorbalıkları,hırsını,kinini okuyoruz. Catherine,Mr.Lintonla evleniyor. Mr.heatcliff, Mrs.Isabella ile evleniyor. Belli bir sayfadan sonra Mr.heatcliffin hastalıklı duyguları ve aşkını okuyoruz.
Kitap hakkında yorum yapacak olursam bu tamamen bir aşk romanı diyemem. Her ne kadar aşk romanı diye de bilinse öyle değil. Hastalıklı duygular,öfke,nefret,kin,intikam vb. gibi çok fazla duygu okuyoruz. İlk 200 sayfa okunmasından çok fazla zevk alamadım. Ondan sonrası çok sardı diyebilirim. Sadece hafta sonları okuyarak,uzun bir süreçte okudum. Güzel bir kitaptı, ilk başta okuması zor olsa da, zorluğu aşınca kendini
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uzun bir süre elimde süründüğünü söyleyebilirim. (Biraz benim özel hayatımdan kaynaklı) İnanılmaz zor bir dili yok ama anlaşılmayacak kalıplar, açıklayıcı olmayan birçok cümle bulunmakta. Ben hüzünlü her şeyi, hüzünlü karakterleri, hüzünlü olayları çok severim. Duygusallıkta çok hoşuma gider ama bir yere kadar... Bir süre sonra intihara meyilli karakter sizi de bıktırıyor ve "yine mi ya!" demek zorunda kalıyorsunuz. Şunu farkettim okuduğunuz her şeyi hayatınıza bir nebze de olsa etki ediyor. Kitap karakterimiz psikolojik sorunları olan, intihara meyilli bir karakter desek yeridir. Altını çizdiğim çok fazla kendimle özdeştirdiğim cümleler vardı ama dediğim gibi hüzün de bir yere kadar. İlk bölümleri fazlasıyla sevdim ama son kısımlar çok hızlıca ve geçiştirilmiş bir şekilde anlatılmıştı. Ve ne olup bittiğini çok anlayamadım bile. Okunabilecek bir kitap tavsiye ederim ama ruh halinizi buhrana boğabilir.
Puan vermedi·211 syf.··
Beğendi
·2023 1. kitabı
·48 günde okudu
·Okunma: 08 Temmuz 2023 00:00
Orhan Pamuktan okuduğum ilk kitaptı. Ve açıkçası baya elimde süründü. Kitap toplumsal sorunlara değinse de tam olarak babalar ve oğullar ilişkisini anlatıyor. Bu kitapta hiçbir karakterin normal olduğunu düşünmüyorum. İnsanın sonunun da bir efsaneye bağlı kalması bana çok normal gelmedi açıkçası. Yazım dili açısından bilmediğim çok fazla şey vardı ama anlaşılır bir yazım diliydi ve okudukça merakta bırakan bir olay örgüsü vardı. İlk sayfalarda usta çırak ilişkisi bir süre sonra baydı ve yarım bıraktım. (Çok fazla uzatılmıştı). Kırmızı saçlı kadını hiç ama hiç sevemedim. Açıkçası hiçbir karakteri sevemedim ama bütün bu olanların suçlusu da o değildi. Herkesin bir payı vardı ve hatalar hep örtbas edildiği için bu onların sonu oldu. Çok fazla bu tarzda kitap okuyan bir insan değilim ama hayat hikayesi tarzında kitaplar okumak hoşuma gitti. Okuduğum için pişman değilim ama okumasam da bir şey kaybetmezmişim. Sizde konusunu araştırıp bakarsanız eğer belki dikkatinizi çekebilir.
