Sinem Özdemir

Sinem Özdemir
@sinemozdrm
Sinem Özdemir
Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her yere uyum sağlamış, işte ve eğlencede iyi olması sebebiyle, hakları için savaşma ve karşısındakinde saygı uyandırma isteği ve yeteneği sayesinde her zaman ve her yerde sevilen biri olmuştu. Ama hiçbir yere kök salamamıştı. Etraftakileri memnun edecek kadar uyum sağlamış ama kendisi tatmin olamamıştı. Her zaman bir huzursuzluk hissiyle altüst olmuş, daima ötelerden gelen bir çağrıyı duymuş, kitapları, sanatı ve aşkı bulduğu ana kadar hep dolaşmış ve aramıştı.Sonunda buradaydı işte…
Sayfa 276
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”

Sinem Özdemir

, bir kitap okudu
Puan vermedi·88 syf.·
25 saatte okudu
·
2026 12. kitabı
Henry David Thoreau
6.2/10 · 4.548 okunma
Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu! Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur, yeter! demesi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü! Çünkü o ölüm uykularında, Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından, Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu. Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden. Kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine, Sevgisinin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken, Kim ister bütün bunlara katlanmak Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek, Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, O kimsenin gidipte dönmediği bilinmez dünya Ürkütmese yüreğini? Bilmediğimiz belalara atılmaktansa Çektiklerine razı etmese insanı? Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi: Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor Yürekten gelenin doğal rengini.
Elbette! Bu ökseyle avlanır kuş beyinliler! Kanı kaynadığı yaşta insanın, Yürek ne yeminler ettirir dile, bilirim. Bu alevler, kızım, çok parlar az ısıtır; Daha tutuşurken sönüverir: Ne parıltıları kalır ne sıcaklıkları. Ateş sanma sen bunları! Ve bundan böyle Daha cimrilikle sakla körpe yüzünü Kolay olmamalı seninle görüşmek; Haydi deyince elde edilecek bir şey …
Sayfa 23·Kitabı okudu