Nüzhet bir hakarete uğramış gibi kızarıvermişti. Pencerenin tam önüne gidip kusursuz yüzünü ışığa çevirerek ve ışıkta göstererek sordu: “Ya, demek ki benden güzelini bulurdunuz öyle mi?”
“Ne münasebet! Hiç güzel olmayanını, herkese benzeyenini seçerdim. Resim değil, bebek değil, erkek seçerdim. Kendi güzelliğini bir saniye unutmayan ve kadına ihsan ettiği dakikaların fevkaladeliğini her an düşünüp hatırlatan bir erkeğe nasıl tahammül edilebilir, anlamaktan âcizim!”