"ama insan üzülüyordu işte. her şeyin kendini durmadan tekrar etmesine. birinin yerine geçmesine bir başkasının, birinin cuk diye oturmasına bir başkasının açtığı boşluğa."
"sık sık ve uzun süre üzerinde düşünüldüğü zaman olaylar şiddetini ve dehşetini yitirir. elden ele dolaşan metal paralar gibi düşünceler de yıpranır. tıpkı sonuna kadar savunulan inanç ve değer yargılarının günü gelip de anlamsızlaştığı gibi."
"İşte gerçek hayattaki gibi hikayelerde de var olmayı hak eden tek şey: Sevgi, çocuklara, kendi çocukların kadar başkalarının çocuklarına da adanan sevgi. Sevgi, var olan ve var olmayan her şeye rağmen hayatın devam etmesini sağlayan sevgi."