ilkay
@sisdiotima
29 Kasım 1996
69 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Kitap başta akıcı gidiyordu. Bölümler birbiriyle bağlantılıydı. Belli bir dönemdeki gazete yazıları olduğu için o dönemin olaylarına odaklanılmış haliyle. Yusuf Kaplan okuma listesinde olsada bazı bölümleri diye not düşülmüştü yanına. Nedenini okurken anladım. Yazarın dili çok güzel olsada bölümler birbirinin tekrarı gibi daha çok. Bir yerden sonra hep aynı şeylerden bahsedildiği için sıkıcılaşıyor. Yazarın büyük hayranı değilseniz belki de okumayı tercih etmezsiniz.
Ben bu kitabı beğendim. Neden beğendiğimi açıklayamayacağım çünkü tam emin değilim. Ergenliğime kadar inebileceğim uzun bir zamandan sonra gece karanlıkta yorganın altında küçük bir ışıkla okuduğum ilk kitap oldu. Tarzı çok farklı bir yazar. Betimlemeleri bir yandan hastalıklı bir yandan da oldukça gerçekçi hissettirdi. Teşekkür kısmında bahsettiği bu kitabı oluşturan hikayelerden önce yazdığını söylediği "Kadınımın Meyvesi" ni daha çok seveceğimi düşünüyorum. Konsepti çok ilgi çekici ve romantik.
Haruki Murakami'den okuduğum ilk kitabın Koşmasaydım Yazamazdım olması iyi mi oldu kötü mü emin değilim pek. Yazarın özel hayatına bu şekilde girdikten sonra kitapları beni yeterince etkileyecek mi bu konuda endişelerim var çünkü bir çok kitabı için çok heycanlıydım.
Aslında koşmanın felsefik tarafı zihni etkileyişi gibi konulara yoğunlaşacak bir kitap bekliyordum ama bu yazarın kendisinin de belirttiği gibi daha çok bir hatırat olmuş. Koşmayla ilgili bazı anılarını, koşmaya nasıl başladığını ve spor hayatını anlatıyor. Etkilendiğimi söylemek isterim çünkü yarışmalara maratonlara düzenli olarak katılan bir yazardan çok hobi olarak sabahları yarım saat koşan bir yazar görmeyi bekliyordum. İlham verici bir kitap olmuş. Okuduğum için memnunum genel olarak. Koşmaya heveslenmedim değil.
