Önemli olan olabildiğince içten olmağa çalışmak— her içtenlik girişiminin yanı başında yürüyen, bıyık altından gülen, her içtenliği âdi bir içten pazarlılıklığa dönüştürmeğe çalışan boşunalık/aldanma duygusuna karşın..
“Hem,bilebilip bilemeyeceğimizi önceden bildiğimiz şeyleri bilmek, neye yarar ki—oysa, bilemeyeceğimiz kuşkusuyla giriştiğimiz konularda,düşünülebilir bir şeyi düşünebileceğimiz sınıra dek düşünmek yoluyla, sonunda, bir ‘sonuca varma’ olarak olmasa da, bir yolu yürümüş olma olarak, derinlikli görüşlere varabiliriz.”