Gülçin
@sitting_panda
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir oturuşta okumalık bir kitap ile geldim sizlere bugün, Sokak Kızı Maggie.
New York'ta komşu mahallelerin ocuklarının kavgası ile başlıyor hikayemiz. Bu kavgacı çocuklardan Jimmie'nin ailesi ile de devam ediyor. Göçmen mahallesinde yoksulluk içinde yaşayan, alkolizmin, şiddetin ve sevgisizliğin temelini oluşturduğu üç çocuklu bir ailede büyüyen Maggie'nin dünyasına konuk oluyoruz. Şiddetle büyüyen her çocuk gibi Maggie de göremediği sevgiyi başka yerlerde arama yolunu seçmiş, bu arayışında da hayat ona umduğunu vermemiş. Daha iyi bir hayat ararken karşısına çıkan insanlar ve olaylar sonucu Maggie umduğunu bulamazken, bizler de çocuk yetiştirmede ailenin öneminin aslında ne kadar büyük olduğunu görmüş oluruz. Kitap boyunca insanın sinirini bozan bir sürü karakter olsa da Maggie'nin annesi bende kendisini bir kaşık suda boğma isteği uyandırdı :D Bence kitabı okuyunca bana hak vereceksiniz :)
Yormadan okutan, bir çırpıda biten, akıcı bir hikaye sizleri bekliyor :)
Daha önce birkaç kitabını okudum Paul Auster'ın ama okuduklarım içerisinde şimdilik en sevdiğim bu kitap oldu diyebilirim :) Biraz karanlık, biraz melankolik, biraz umutlu, biraz umutsuz..."Bunlar son şeyler, diye yazıyordu. Birer birer yok oluyor, bir daha da geri gelmiyorlar. Görmüş olduğum, artık olmayan şeyleri sana anlatabilirim, ama buna zaman bulacağımı sanmıyorum. Şimdi her şey öyle hızlı olup bitiyor ki ayak uyduramıyorum." diye başlıyor kitap. Kitabın genel gidişatının özeti ilk cümleden verilmiş adeta, kitap boyunca ardı arkası kesilmeyen bir yok oluş, bir kayıp, bir arayış içinde insanlar. Bir mektup üzerinden öğreniyoruz olan biteni, bahsi geçen ülkeye giden ama asla haber alamadığı yakınını aramak için bilinmezliğe adım atan genç bir kızın yaşadıklarının güncesini okuyoruz. Benliğini de yitirmeden önce yaşadıklarını bir kağıda dökmek istemiş, belki de bir gün kim olduğunu unutursa hatırlamak için. Günden güne hem bedeni hem ruhu erirken, hayatın yıkıntıları arasında hayatta kalma mücadelesini, ışığın olmadığı yerde yeşeren aşkın hikayesini okuyoruz.
Yozlaşan bir dünyayı gözler önüne sermiş Paul Auster. Aslında geleceğe açılan bir ayna olmuş ve bizi bekleyen olası dünyanın kısa bir gösterimini sunmuş adeta. Ben çok beğenerek okudum açıkçası, tavsiyemdir ;)
Ah imkanım olsa da çevremdeki herkesi Selçuk Baran'ın kalemi ile tanıştırabilsem diyorum her bitirdiğim kitabının ardından. Bugün de 1972 yılında yayımlanan Haziran isimli öyküsü kitabı ile geldim. Kendi imkanları ile yayınlattığı bu öykü kitabı, 1973 yılında Türk Dil Kurumu Öykü ödülünü almış.
Sanırım Selçuk Baran'ın öykülerini benim için farklı kılan, okurken kendini buram buram hissettiren o yaşanmışlık duygusu. Bir öyküde kendinizden bir şeyler buluyorsunuz, bir diğerinde belki bir tanıdığınızdan. Yani kısacası "bizden" acılar, "bizden" yalnızlıklar, "bizden" umutlar var her bir satırda. Çünkü Baran'ın kendi de tüm bu duyguları yaşamış, hissetmiş, hayatı boyunca bir nevi o satırlarındaki yalnızlığı kendi deneyimlemiş bir yazar.
Öykülerinde bir diğer hoşuma giden unsur da, yazıldığı dönemi çok güzel yansıtıyor olması. Öykülerin içinde gezerken kendiniz bir anda 70'lerin dünyasında buluyorsunuz. Dönemin hem sosyoekonomik durumu, hem de politik havası kendini hissettiriyor satırlarda. İçinde 21 öykü bulunan bu kitapta kendinizden bir şeyler bulacağınızdan eminim :)
