Karanlığın koyuluğu, her şeye hakim oldu. Bütün duyular, tıpkı ruhların çılgınca cehenneme gidişi gibi kıyametin içine karışıp gittiler. Evrende sessizlik, durağanlık ve geceden başka bir şey kalmamıştı.
Umuttu bunun nedeni, onun yüzünden sinirlerim altüst oluyor, onun yüzünden büzülüyordum. Her türlü işkenceye galip gelen, mahkeme zindanlarında ölümü bekleyen idamlıkların kulağına fısıldayan umut.
"Karıştırma başkasını, kimselere anlatma.
Yardım edemezler doğruyu bulmana.
Götürmelisin gemini limana tek başına.
Kazanacak ya da yitireceksin savaşı sonunda."
"Sizin Dünya'da insanlar," dedi Küçük Prens, "bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar; yine de aradıklarını bulamıyorlar. Oysa Aradıkları tek bir gülde, bir damla suda bulunabilir."