Belki bu düz bir bakış açısı olacak ama, karşımda kendini zaten bilen, yani bir fare olarak tanımlamasıyla doğru yolda ilerleyen bir adam var. Bu karakteri biraz gerçekle bağdaştırmak istiyorum. Kitabı çoğu zaman tiksintiyle okudum. Zamanında ezilmiş, hor görülmüş bir adam. Bunun için egosu oldukça şişkin ve kendini bir şey zannediyor. Aynı zamanda da hiçbir şey olmadığının farkında. Bu ikilem kendisini yiyip bitiriyor. Kendisinin de söylediği gibi yanında kimse mutlu olamıyor zaten. Kendisine edilen muameleyi hatta belki de daha kötüsünü yanına yaklaşanlara uyguluyor. Bu karakterler gerçek hayatta da mevcut. Başkalarının mutluluğundan nefret eden, herkesin kendisi gibi hatta daha da aşağı olmasını dileyen küçük haşereler. Kendisine ufacık sevgi gösterme lütfunda bulunmuş insanlara cehennemi yaşatan minik insancıklar. Cehenneme gidin derdim ama tanrıya şükürler olsun ki zaten orada yaşıyorsunuz..