Nihayetinde bize ihtiyaç duymaz artık, erken göçüp gidenler,
kopulur dünyevilikten usulca, annenin memesinden
yavaşça kesilir gibi. Ama bizler, böyle muazzam sırlara ihtiyaç duyanlar, kederden sık sık mutlu gelişmeler damıtanlar -: biz olabilir miydik onlarsız?
Ah Pollyanna,
İçimde sanki hep aynı şarkıyı çalan bir laterna:
Cancağızım basma perdeme bir çiçek de sen olsaydın
Kaçarken yangın merdivenlerine
Keşke grapon kâğıtları assaydın.