Sıla Gökdal
@slagokdal
Ölüm kim bilir ne güzel şeydir! Başınızın üzerinde uzun çayırlar sallanarak kahverengi, temiz, yumuşak toprağa gömülmek... Orada o sonsuz sessizliği dinlemek... Ne "dün" ü, ne "yarın" ı olmamak... zamanı unutmak, hayatı affetmek, huzura kavuşmak.
Maskesini indiren yazardan çarpıcı itiraflar.Edebiyat-Düşünce
Yazarın kendi iç hesaplaşmasını okuyoruz aslında. Etrafımızda kim bilir kaç maske var duygularını bastıran iç hesaplaşmaları olan. Maskelerimizi düşürebileceğimiz bir dünyada yaşasaydık, kabul görülmeyen duygular ve vahşi sapkınlıkların ortaya döküldüğü bir dünya. Evet hayat bir sahnedir ve maskelerimizi takıp rollerimizi oynamalıyız burada önemli nokta rollerimizi kendimizin seçiyor olmasıdır. Maskemizi ayna karşısında indirebilirsek şayet kendimizi tanır, hayatta oynayacağımız rolleri seçer ve maskemizi takabiliriz. Karakterin yaşama amacını yitirdiği ölmek istediği duygu da burada başlıyor aslında aynanın karşısında da çıkaramıyor maskesini bunun sonucunda ise dağıtılan rollerde kendisine yer bulamıyor...
Kalbim huzursuzluk ve anlatılmaz bir kederle dolu olsa da dudaklarımda küstah ve alaycı bir gülümseme vardı.
