Değerlendirme1000Kitap
Jose Saramagonun Korluk adl eseri, sadece bir felaket senaryosu degil; insan dogasnn, toplumun
ve vicdann derinlerine yaplan sarsc bir yolculuk. Kitap, bilinmeyen bir salgnla aniden kor olan bir
toplumun, fiziksel karanlkla birlikte ahlaki bir cokuse de nasl suruklendigini anlatyor. Ancak bu
karanlgn icinde parlayan bir sk var: Doktorun esi.
Okuyucu olarak benim en cok bag kurdugum karakter de oydu. Kor olmamasnn sebebi, yalnzca
biyolojik degil; onun temiz kalpli, yardmsever ve umut tasyan biri olmasyd. Diger herkes gorme
yetisini kaybetmisken, o insan kalmay basardg icin gorebilen tek kisiydi. Gozleri degil, kalbiyle goren
bir figur olarak roman boyunca insanlga tutunma noktas oldu.
Romann dili zorlaycyd; tekrarlar, uzun cumleler, noktalama eksiklikleri yorucuydu. Ama bu rahatszlk
bilincliydi: Saramago bize yalnzca bir hikaye anlatmyor, bizi de o kaosun icine cekiyordu. Bize sanki
soyle diyordu:
"Sen de bu korlugun bir parcas msn? Kendine bak."
Korluk salgn, aslnda insann kendi ic dunyasna donmesine neden oldu. Ds dunyann susmas, ic
seslerin yukselmesine yol act. Ve bu sessizlikte herkes kendi acizligini, yalnzlgn, krlganlgn fark etti.
Gercekten gormek, gozlerle degil, insan kalabilmekle ilgiliydi.
Yaşamak1000Kitap
#yaşamak #yuhua
Yazarin okudugum ilk kitabı. Hayat hikayeleri dinleyen bir gezgine basindan gecenleri anlatan figuinin basindan gecenleri okuyoruz kitap boyunca. Oyle zor zamanlari olmus ki ve bir insanin belki de gorup yasayabilecegi her aciyi tatmis neredeyse. İflas etmek, savas gormek, oz evladini gömmek sadece birkacı. Kitap cok cok akicı ilk zamanlar sıkılp yarim birakmistim ama sonradan cok pisman oldum cunku okurken asla yormayan bir kitapti cumleler ve olaylar bir kazağın sokulen ipleri gibi ilmek ilmek aciliyor ve cok guzel dupduru bir sekilde ilerliyor. Guzeldi, sevdim
.
mutlu oldugun surece fakir olmak utanılacak bir sey degildir.
.
öyle bir duruma gelmişti ki her şey , kimse ölülerin kemiklerinden korkmuyordu. Geceleri yanıbaşımızda onlarla uyusak bile kimse kabus gormuyordu. .
.
insanin unutmaması gereken dört kural vardır: yanlış söz söyleme, yanlış yatakta uyuma, yanlış eşikten girme, elini yanlış cebe atma.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eğer prens-prenses hikayelerinden sıkılp da gerçek hayattan bir parça okumak isterseniz, bu kitap tam sizlik diyebilirim. Sürekli hayal dünyasında başarıdan başarıya koşan kahramanlardan sonra malesef Don Kihote gibi boş düşüncelerden sıyrılıp hayatın gerçekliklerini tüm çıplaklıklarıyla gözler önüne seriyor. Yeryüzünde insan dediğimiz bakteri sürüsünün değer anlayışı para ve mevkiden öteye geçmiyor malesef. Karşısındaki kişiye bu iki kretiriye göre değer biçer. Tadını çıkararak yaşaya bileceği çok kısa bir hayatı olmasına rağmen, başklarının hayatlarına müdahale etmek, alışılmışın dışına çıkmamak, çıkanları döverek ya da söverek hizaya getirmeye çalışmak, köleliği her mevsimde modernleştirip tekrar piyasaya sunmak, birilerine köle olabilmek adına kendisine hep para ya da mevki liderleri bulmak ve bütün bunlarla övünmek.
Bazen bu düşünceler insanın midesini öyle bulandırıyor ki, tek kurtuluşu sessizce osuların dibinde huzura ermekte görüyor.
Bu kitapta gözümde zerre kadar değer olmayan Ruth, ne beğendiğim karakterse Lizzie oldu. Paraya ya şan şöhrere tapanla, gerçek insana değer veren iki kadın arasındaki fark hiç bu kadar güzel anlatılamazdı.
Tekrar okur muyum? - Evet
