Yemin ederdim ki, yüzünü gördüğümden beri tüm dünya bir hayal, tüm dünya hileli. Bence şaşırmış, hangisi yaprak çiçek hangisi. Kuşlar kendinden geçmiş; bilememiş hangisi tuzak hangisi kuş yemi..
Koştum. Peşinde avaz çığlık bir çocuk sürüsü, deliler gibi koşan, yetişkin bir erkek. Ama umrumda bile değil. Yüzümü kamçılayan rüzgara karşı, dudaklarımda Pençer Vadisi kadar geniş bir tebessüm, koştum. Koştum…