samet beşli
@smtbsl33
13 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Mağdur edilmiş, ötelenmiş ve yalnızlaştırılmış kent insanının davranışını mahcup ama öfkeli bir dille anlatıyor yazar. Romanlarda gördüğümüz keskin dil, muhalif tavır, ironi mizah ve absürd olanın ifşası ahenkli bir şekilde karşımıza çıkıyor. ( Evrensel Gazetesi)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Natüralizm etkisinin bir bir işlendiği ve darwinin biyolog ve sosyolog sohbetlerine şahit olacagınız bir kitap. Şunu da unutmamak gerek ki darvin ekolü Fransız toplumuna uyarlanırsa ne olur? Emile Zola olur. Karakterlerin açıklığı, kurgunun duruluğu insanı okumaya çeken yapısıyla güzel bir kitap. Nana da görüşmek üzere.
Biz kimiz? Neyiz? Ne olmak istiyoruz? Soruları bu yaşıma kadar beni benden almıştı saatlerce düşündüğüm bir şeydi ta ki öteki/ ben / diğer kitabını okuyana kadar tümcelerin illa her şeyi karşılaması gerektiği fikri çeviride yine ihaneti gözler önüne seriyor tek eleştirim bu kitaba yönelik daha doğrusu yayıncıya.
Kitaba gelecek olursak ben dostoyevskinin bir hasta ve bir doktor olup olmaması konusunda çok ikircikliyim. Freuda el öptürmek yüzyılına göre harika bir duygu.kolay Öteki kitabında insanların doğal yaşamda fenomen olarak tek bir vücuda sıgdırulduğını düşünüyorum çünkü öteki kitabı bir olumsuz benlik karşısında tekrar kendi içinde bir varlık yaratıyor ve ona roller yüklüyor. Kitabımızda bunun somut delillerin var. Klişelere film karşılaşmasına ve kıyasına girmeyeceğim çünkü sanat yeri öp geldiğinde özgün taklit yorumurdf. Dövüş kulübü de buna örnek. Yazılmış ve devrinde ses getirmemiş ama bizde nutuk tutturacak derecede bir eser olmuş. Bunu reel psikolojide şizofren dtanılarında tanı kriterleri ve kahramanız arasındaki benzerlikten dolayı söylüyorum. Sonu daha apayrı çünkü kahramanımız bunun yine böyle olacagını biliyordum diyor. :)
Bir kitabın sürükleyici olmayışı kültür uyumu dil ve dizge yapısından kaynaklanabilir ama şunu net söyleyebilirim son sayfaya gelebilmek için iyi ki de sürükleyici olmamış çünkü son sayfanın hakedilmesi lazım. O sahneyi bir yönetmen koltuğunda çekmek isterdim ama yaşamak istemezdim çünkü ben korkulu dünyalara teslim olmuş bir bireyim
Vicdani ritüeli bir bölgenin ırkı üzerinden güzel bir şema ile anlatmış olması kitabı sıradanlaştırmıyor ve sürükleyicilini engellemiyor. Tek solukta okumamız belkide somut düzeyde bir çocuk olarak kendimizi romanda bulmamızdır. Her kötü ve kibar durmayan davranış örüntülerimiz bizde bir kuşak kızarıklığı yaratırdı haklı veya haksız olsakta motif her ne kadar çocukluğumuzla eşdeğer olsada kalıp yargılardan ziyade bir babanın her şeye ragmen bir vicdan aşısı geliştirmesi ve bunu olumlu yönde geliştirmesi bunu sürece yaymaması ve etkililiğini her insan iyidir sen görmesini bil demesi ile baglamak iyi bir kitabın temelidir.
