Sümeyye Acarkan
@smy2000
Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe?
Şu anda okuduğu kitaplar
Eğer seçilmişsen, ölümü kabul et, tâ ki ahirette de seçilesin.
Seçilmişler, inananlardır.
Allah’a , Kadir-i Ezelî’ye dayanmayan, O’na bakmayan hiçbir şeyde huzur yoktur, güvence yoktur, beka yoktur. İnsanlar, kâinatın tılsımını çözmek için, hazinelerin kilidini açacak anahtarı bulmak için, hiç kaygısız ve endişesiz bir hayatın tatlı sükûnetine dokunmak, onu tatmak, yaşamak ve tam anlamıyla tanımak için yüzyıllar boyunca arayıp durdular. Aslında insanların hasret dolu kalplerinin peşine düştüğü şey, her daim, her tâlibin matlûbu olan şey olmuştur: Belirsizlik, umutsuzluk ya da ayrılık tehdidi olmadan yaşanan lezzet hali. Ne var ki insan çoğu kez kaybettiğini yanlış yerde aramış, aklının taşına dünyanın maddi şeylerinin o tılsımı çözeceği fikrini kazımıştır. Aslında Rabbine ait olan sıfatları ve isimleri o helâk olucu şeylere vererek, tâ başında matlûbuna erişme fırsatını kaçırmıştır. Arayışçı kardeşim, bil ki hazineyi açan anahtar aşktan başka bir şey değildir. Ömer Hayyam, Şeyh’in sıkça tekrarladığı bir dörtlüğünde şöyle der:
Bir kapı vardı, anahtarını bulamadığım,
Bir perde vardı arkasını göremediğim
Derken biraz kelâm Ben ve Sen üzerine
Sonra sanki ne Sen kaldın, ne de Ben.
“ peki insan aşka nasıl erişir?” Diye soracaktır bu sefer arayışçı. Bu tarif olunmaz hale girişin bir tek yolu vardır kardeşim: Tevekküle giden kapı; derin ve karanlık bir uçurumun kenarına açılır bu kapı. Gözünü kapayıp elini Peygamber aleyhissalatuvesselam’ın eline, kalbini Kadir-i Mutlak’ın kudret eline bırakmalı ve sonra da kendini uçuruma savurmalısın. Bu savurma, feragat dediğimiz, terk diye bildiğimiz şeydir işte. Başlama noktasıdır. Her şeyi zerrece şüphe etmeden, sorup Sual etmeden Asıl Sahibi’ne verme yeridir burası. İyi bilin ki, burada birazını vermek diye bir şey yoktur.
Rabbim yalnızca O’nu arayan, başka bir şeyin peşine düşmeyenlerden rahmetini esirgemesin ve