Simay D.
@smydmr
11 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben ilk defa Sinan Akyüz kalemi ile tanıştım daha önce okuduğum herhangi bir kitabı olmadı. Kalemi tek kelime ile müthiş, ruhu derinden etkiliyor.
Ah şu yaptığımız yargısız infazlar…
“Ben Amir, savaşın unutulan çocuğu” diye betimliyor kendini.Amir tüm gerçeklerle 10 yaşında karşı karşıya kalıyor ve önündeki 10 yıl boyunca kendini yok saymaktan başka hiçbir şey yapmıyor ne yazık ki. Başta söylediğim yargısız infazlar! Çoğu okuyucunun yaptığı gibi bende ilk başta anneyi suçladım. Bir annenin 3 günlük bebeğini bırakıp gitmesi asla aklıma yatan bir fikir değil çünkü. Bosna savaşında zorla tecavüze uğrayıp hamile kalan bir ANNE’nin çocuğu Amir. Anlaması hiçte zor olmamalı o bebeği istememesini. Zorla bedenine hakim olunduktan sonra hayata gelen bir bebek! Bizler böyle bir şeyi düşünürken bile içimiz ürperiyor ama bunu yaşayan bir kadın var ortada ve bunun gibi yüzlerce kadın. Bir de Amir gibi kendini ortaya çıkaramayan binlerce çocuk. Amir içlerinde şanslı olan çocuklardan biriydi ve onu evlat edinen aile ona bu üvey olma hissiyatını bir gün olsun yaşatmadılar. Ona güzel bir aile hayatı sunan anne, baba ve ablası vardı mutsuzluklarla dolu olan bir geçmişin içinde. Kitabın sonu beni çok şaşırttı ve asla beklediğim bir son değildi. Amir geçmişin ve annesine yaşatılan acıların intikamını almıştı artık. Mutluydu, huzurluydu, umutluydu çünkü başından beri istediği sona kavuşmuştu. Bana kalırsa da mutlak son bu olmalıydı zaten. Keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Ben Amir 
Sinan Akyüz
Ben Amir Sinan Akyüz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öncelikle ilk çıktığı günden bugüne kadar bende merak uyandıran bir kitaptı fakat ancak alıp okuyabilme fırsatım oldu. Zaten kitap ile ilgili milyonlarca inceleme var ama söylemek istediğim birkaç cümlem var.
En çok kimden, neyden ve hangi durumlardan nefret ediyorsak eninde sonunda ona bürünüyoruz maalesef. Bu kitap bunun çok büyük bir örneği. İnsanların yönetiminden sıkılan çiftlik hayvanları bir ayaklanma başlatıyor ve devamında kendi yönetimlerini kendileri ele alıyor. Yine de bir süre işleri güzel ilerletiyorlar ama bir noktadan sonra aslında en başından beri nefret ettikleri kişiliklere bürünmekten kaçamıyorlar. Ne yazık ki bu hangi canlı olursa olsun ona itaat edildiğini farkettikten sonra alt segmentte kalan varlığa üstünlük kurmadan alıkoyamıyorlar kendilerini. Çağımızında hastalığı diyebiliriz aynı zamanda.
Okumaya geç kalınmış bir eser oldu benim için “Hayvan çiftliği”.
“İNSAN AİLESİNİ SEÇEMEZ”1000Kitap
Meğer ne büyük acılar yaşanıyormuş! Biz mutlu kapılar ardında, huzurlu bir yuva içerisinde büyürken ne canlar hırpalanmış o kapalı kapılar arkasında. 28 yıldır ilk defa “ensest” gerçeğiyle yüz yüze kaldım. Her bir sayfada, geçmiş sayfadan daha fazla acıdı yüreğim. Bizim okurken dayanamadığımız meseleleri el kadar çocukların bizzat yaşamasından daha kötü bir şey yok. Canımız, kanımız (baba) dediğimiz varlığa bile güvenilemeyeceğini gösteren bir kitap. Yüreğim yerle bir, zihnimde hep o çocuklar ve iğrenç ebeveynler. Ama ne yazık ki şöyle bir gerçek surata tokat gibi çarpıyor “İnsan ailesini seçemiyor.”