peSüMist
@smyyekhan
Muhalif. Münekkit. Münferit.
Bihter! Yoksa gerçek ismini sen mi söylersin Anna Karenina!Duygu ve Düşünce
Eğer Halit Ziya Uşaklıgil Aşk-ı Memnu'yu yazma niyetine Anna Karenina'dan esinlenerek girmediyse ben de bir şey bilmiyorum.
Okumayı sevmekle, okuduğun kitaba hayatından ayırdığın zamanı sevmek doğru orantılı olmalı diye düşünüyorum. Tıpkı Tolstoyu bir yazar olarak sevmekle (şahsım adına) yazdığı esere tüm detaylarıyla katlanmak zorunda olmama tercihi keyfiyetim gibi.
Klasik memnû bir aşk, klasik toplumsal orantısız sosyal statü keşmekeşi ve her dönemin cinsiyet sorunu olduğu üzere müzekker-müennes, belki de fıtrat eşitsizliğinden kasılan "Tutku ve heves, gayrimeşru minvalde olursa şayet, adı aşk'tır." fikri safsatası...
Zaten " Aşk! ... Başka ne olsundu hayatın (gayrı'meşrû) mâzereti!"
Gözlerim, kitabını tamamlayarak olmasa da filmini (x1.75 ile) izlediğim kadarıyla son sahnede yaş dökmedi değil evet, ama Anna sevdi ve öldüğü için mi? Asla. İhaneti kendine hak gördü ve hevâ uğruna arkasında evlat dahi bırakabildi diye.
Çünkü, memnû olan aşk da olsa, omurgasızdır.
Ve Vronskiler de Behlüller de, yüzyılın kaçı olursa olsun hep kaçar, kaçacaktır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
- Özel Olmak bahsi ...Duygu ve Düşünce
"Biraz İsmet Özel okuyun da beyniniz tokatlansın."
Lisedeki edebiyat hocamdan işittiğim en tenkidvâri ve öğrencisi olma şerefini her anlamda hissettiğim hocamın öğrencisi olan bizleri kalite ve değere yönlendirme tanımından ibaretti bu söz benim için.
Yıllar sonra şimdilerde yeniden İsmet Özel'e ait cümleleri şayet ilk okuduğumda anlıyorsam, ekseri cümle sonlarında zihin kontrolümü yapmaya çalışırken gözlerimi sıkmıyor ve aklî melekelerimi de hala yerli yerinde hissediyorsam, işte diyorum, bu aşılmış ama arşınlanılamayacak o değerli yoldur benim için.
"Dişlerin varsa ısır, pençen varsa parçala! Hayatta kalmak için senden daha zayıf olanları avlamak, yutmak zorundasın. Gücün yetiyorsa hükm'et, gücün yetmiyorsa üzerindeki hükümranlığa rıza göster. İşte batı burjuva medeniyetinin telkin ettiği ahlak, dönüp dolaşıp karar kıldığı ideoloji budur."
Hakkınca yapılmış eleştirileriyle son yüzyılda hafi bırakılmış hakkı zuhura çıkarmanın kalite dilidir Özel. Zannımca 
Taşları Yemek Yasak ile beyinlerin ısrarla tokatlanmasına olan hâcetimiz de tam anlamıyla bundandır.
Hâsılı: İsmet Özel için çok teşekkürler Allah'ım!
Taşları Yemek Yasak ile beyinlerin ısrarla tokatlanmasına olan hâcetimiz de tam anlamıyla bundandır.
Hâsılı: İsmet Özel için çok teşekkürler Allah'ım!Sahip olduklarımız ve "sahiplik" iddiamız...1000Kitap
Geçilmesi gereken dağlar, çöller ve üstesinden gelinmesi gereken bir yığın imkansızlığın içinde sonu belirsiz bir umuda yolculuğun hikayesi. Büyük Buhran dönemi...
Banka ve şirketler, tarla sahiplerini borçlandırıp ellerindeki tek servetleri olan topraklarına çöküp insanları açlığa, yoksulluğa, ölüme ve binbir çaresizlikle müteşekkil bir yolculuğa mahkum ederler. Tek gayeleri taka kamyonetleriyle binlerce mil uzaklıktaki Kaliforniya'ya gidip, mevsimlik işçi olarak üzüm tarlalarında çalışmak olan Joad ailesi ve aile içindeki yaşlı, hamile, çocuk, herkesin göçe mecbur bırakılmış hayatlarının kendi standartlarındaki mücadelesi...
Pulitzer ödülüne layık görülmesinin yanı sıra son derece akıcı ve etkileyici dili ile dünya klasikleri arasında yerini almış "okumak için neden geç kaldım ki" dedirtip bir solukta bitirilecek bir hikaye.
Naçizane...Duygu ve Düşünce
Herkes doğuştan yetenekli olduğu, eğitimini aldığı, kendini "yetkin" hissettiği işi, hasılı kendi işini yapmalı sözünün, "dur biraz daha okuyayım, belki fikrim değişir" dedikçe kitabı bitirip fikrimin değişmediği, her sayfada daha çok delillendiği bir kitap okumuş oldum.
Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum ilk kitabı bu. Kendisi 2004 yılı itibariyle psikiyatr kimliğinin yanı sıra yazmaya da başlamış. Ama, ne olay örgüsü, ne anlatımdaki karakterler ve hikayeleri arasındaki geçişler, ne de anlatım dili beni ne yazık ki tatmin etmedi, edemedi. Hatırasını yazdığı hikaye, kitap sonunda beni gözyaşlarına boğmuş olsa da, anlatım dili ne yazık ki tatmin edemedi. Elbette her "yazar" divan edebiyatından fırlamışçasına afilli kelimeler ve edebi sanat uyumlu yazılar/eserler çıkarmamalı. Ama ortada kitaplaştırılan bir hikaye varsa o kitabın dili günlük konuşma dili seviyesinde de olmamalı diye düşünüyorum ben. Aynı şey, örneğin İsmet Özel için de geçerli. Kendi sesinden dinlediğim her şiirinde "Üstad! Sen okuma, yaz." diye bağırasım geldiği gibi, "Kıymetli hocam!" diyorum son sayfası açık kitaba bakarak şuan. "Siz hikaye dinleme sanatkarısınız. Hayatlarına dokunduğunuz hikayeleri dinleyin siz, yazmayın!"
Oblomovluğa Dair Spoiler İçerir!
Oblomov
Ah İlya İlyiç, frenküzümlü tembel kekim.
Hayattan ümidini, yanında ömürlük bir sadakatle kalma yemini etmiş uşağından da hallice kesmiş, günlerini dumanaltı evinde kırık yatağıyla raflığındaki tozlu kitaplar arasında mekik dokuyarak geçiren üşengeçlik abidesi İlyiç. Güncel hadiselerden haberdar olma eylemini bile yanına tek tük uğrayan dostlarından sağlaması, hem hareketli bir yaşam adına iknaya kapalı, hem de sevdiği kadına "Olur da gerçekten birini sever ve evlenirsen, hayattaki en mesrur adam ben olurum. Bırak beni, gerçekten sev birini! " diyebilecek ikna seviyesinde; birçoğuna göre aptal, çok azına göre saf İlyiç. Hayatındaki herkesi kendi mutluluğuna terk edip, bir gün yine hepsini bir avuç toprağının başında ağlatacak kadar "Oblomov"luk abidesi, İlya. Bende senden çok fazla nişan var, seni unutmayacağım...Duygu ve Düşünce
Oblomov
Ah İlya İlyiç, frenküzümlü tembel kekim.
Hayattan ümidini, yanında ömürlük bir sadakatle kalma yemini etmiş uşağından da hallice kesmiş, günlerini dumanaltı evinde kırık yatağıyla raflığındaki tozlu kitaplar arasında mekik dokuyarak geçiren üşengeçlik abidesi İlyiç. Güncel hadiselerden haberdar olma eylemini bile yanına tek tük uğrayan dostlarından sağlaması, hem hareketli bir yaşam adına iknaya kapalı, hem de sevdiği kadına "Olur da gerçekten birini sever ve evlenirsen, hayattaki en mesrur adam ben olurum. Bırak beni, gerçekten sev birini! " diyebilecek ikna seviyesinde; birçoğuna göre aptal, çok azına göre saf İlyiç. Hayatındaki herkesi kendi mutluluğuna terk edip, bir gün yine hepsini bir avuç toprağının başında ağlatacak kadar "Oblomov"luk abidesi, İlya. Bende senden çok fazla nişan var, seni unutmayacağım...