Jî bo bîranina bave mın Ömer🩵Kurdî
Tu bûyî çûkek û firî beheşte .
Çend êşên dilê te çavên te yên şîn westandin
Û çend dıjmıne di rû dıle te şikand
Ma me nikaribû wan êşan ji dilê te derxinin, canê dilê min?
Ve gâve her êşek bûye êşa nefesa min.
Bavê min, tunebûna te ji me re pır giran e.
B.Ü
Vəfa...
"Sıra sənə gələndə addım belə atmağa tənbəllik edənlərin başqaları üçün necə qaçha qaça düşdüklərini görəndə anlayırsan bəzi şeyləri."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Uşaqlıq illəri insanın gələcək həyatının, xarakterinin və dünyanı qavrama tərzinin təməlinin qoyulduğu dövrdür. Bu təməl nə qədər möhkəm və sevgi dolu olarsa, şəxsiyyət də bir o qədər sağlam formalaşır. Lakin bəzən həmin təmələ elə dərindən zərbələr dəyir ki, insan böyüdükcə həmin çatlar bərpası çətin olan izlərə çevrilir. Uşaqlıq travmaları dediyimiz bu qorxular, rədd edilmələr, fiziki və ya mənəvi basqılar, yetkinlik dövründə fərdin münasibətlərində, qərarlarında və hətta gündəlik reaksiyalarında özünü büruzə verir. İnsan keçmişin ağrılarını unudur bəzən, amma bədəni və şüuraltı o ağrıları heç vaxt silmir. Sadəcə onları gizlətməyə çalışır.
Travmanın gələcəyə təsir etmə mexanizmini anlamaq üçün şüuraltının iş prinsipini bilmək lazımdır. Uşaq yaşlarında yaşanan hər hansı bir sarsıntı, insan psixikasında "dünya təhlükəlidir" və ya "mən sevilməyə layiq deyiləm" kimi inanclar yaradır. Məsələn, uşaqkən valideynləri tərəfindən davamlı olaraq tənqid edilən və heç bir uğuru bəyənilməyən bir fərd böyüyəndə ifrat perfeksionist (hər şeyin mükəmməl olmasını istəyən) birinə çevrilə bilər. O, hər kəsin rəğbətini qazanmaq, heç kimdən tənqid eşitməmək üçün özünü paralayır. Yaxud da tam əksinə, uğursuzluq qorxusundan heç bir işə başlaya bilməyən, özünə inamı sıfırlanmış bir yetkin olur.
Ən çox diqqətimi çəkən şeylərdən biri isə travmaya qarşı bədənin və şüurun inkişaf etdirdiyi müdafiə mexanizmləridir. İnsan ağrını və qorxunu birbaşa qəbul edə bilməyəndə, psixika özünü qorumaq üçün qalxanlar yaradır. Bu qalxanlar ilk baxışda şəxsi qoruyurmuş kimi görünsə də, uzunmüddətli perspektivdə tamamilə anormal, gözlənilməz və bəzən cəmiyyət tərəfindən yad baxılacaq nəticələrə yol açır. Şüuraltı sadəcə bir şey düşünür: "Bir də heç vaxt həmin ağrını yaşamayacağam və bunun üçün nə lazımdırsa
Xoşbəxtlik, rahatlıq insan təbiətinə xas deyil.
Məsələn, acanda yemək yeyirsənsə, rahatlayırsan; susayanda su tapırsansa, xoşbəxt olursan.
Bir hədəfin öhdəsindən gəlirsənsə, rahatlayırsan, xoşbəxt olursan.
Deməli, halhazırda özünü rahat hiss edirsənsə, sən adi bir insansan və çox güman ki, axıra kimi də belə olacaqsan.
Çünki uğurlu həyatı sən özün inşa etməlisən.
Uğurlu həyatın təməlini narahat olduğun həyat rejiminə keçəndə qura bilərsən.
“Bir az da yatım, bir az da istirahət edim” demədiyin anlarda artıq qığılcımı yandırırsan.
“Mənim motivasiyam yoxdur” deyə bəhanə axtarma.
Ümumiyyətlə, motivasiyanı sən özün yaratmalısan.
m
Arzularımız gerçəkləşdi
Sən getdin
Bu xarabalıqlardan
Gələcəyinə fokuslanıb
Hərkəsi burda qoydun
Amma
O batağlıqda məndə qeybə çəkildim
Dünən son dəfə səninlə
Görüşümüzü xəyal edirdim
Amma sənin bir anda
Xəbərsiz getməyin
Son xəyallarımıda batırdı
Yolun açıq olsun gözəlim.
Ümid edirəm Yad diyarlarda
Heçbir çətinliyin olmayacaq
Olsa belə
Mənə bildir.
Çünki biz
Lazım olduqca
Birbirimizə qarşı
Eyni anda
Qardaş-Bacı
Ata-Ana
Sirdaş
Yaxın dost
Vəya ən əsası
Yoldaş
Olmuşuq.
İlk ikisi bəlkə də qəribə