Bilge
@snbilge
27 Haziran
25 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Kadınlar, Atinalı kölelerin oğullarından daha az düşünsel özgürlüğe sahip olmuşlardır. Dolayısıyla kadınların şiir yazma konusunda en ufak şansları olmamıştır. İşte bu nedenle paraya ve kendine ait bir odaya bu kadar vurgu yaptım.
Dünya kadına, erkeğe dediği gibi "Yazmayı seçersen yaz, benim için fark etmez" demedi. Dünya kahkahalara boğularak şunu dedi: "Yazmak mı? Senin yazmandan ne çıkar?" İşte Newnham ve Girton'un psikologları yardımımıza geldi, diye düşündüm, tekrar raflardaki boşluklara bakarken.
Ve bu zorlukları fark ettiğimde korku ve kızgınlık yerini adım adım merhamet ve hoşgörüye bıraktı ve sonraki bir iki yıl içinde merhamet ve hoşgörü de gitti ve yerine hepsinden daha büyük bir kurtuluş olan, şeyleri kendi içlerinde düşünme özgürlüğü geldi. Örneğin bu binayı beğeniyor muyum, beğenmiyor muyum? Şu resim güzel mi, değil mi? Bu bence iyi bir kitap mı, yoksa kötü mü? Gerçekten de teyzemin bıraktığı miras bana gökyüzünü gösterdi ve Milton'un sürekli hayranlık duymamı öğütlediği geniş ve azametli bir beyefendi suretinin yerini açık bir gökyüzü manzarası aldı.
O günlerin acılığını hatırlayınca, sabit bir gelirin mizaçta yol açtığı değişiklik gerçekten de dikkate değer, diye düşündüm gümüş paraları cüzdanıma koyarken. Dünyadaki hiçbir güç beş yüz sterlinimi benden alamaz. Yiyecekler, evler ve giyecekler sonsuza dek benim. Böylece yalnızca çaba ve zahmet değil, nefret ve kızgınlık da kesiliyor. Hiçbir erkekten nefret etmeme gerek yok, bana zarar veremez. Hiçbir erkeği pohpohlamaya ihtiyacım yok, bana vereceği hiçbir şey yok. Böylece farkına varmadan kendimi insan ırkının diğer yarısına karşı yeni bir tavır benimserken buldum.