"Bizim gibi adamların kimi kimsesi yoktur. Biraz para biriktirir, sonra hepsini birden harcarlar. Onları düşünecek bir kimseleri yoktur."
Lennie mutlu bir tavırla:
"Ama biz öyle değiliz," dedi. "Biz nasılız, onu da anlat."
George bir an sesini çıkarmadı.
"Biz öyle değiliz," dedi.
"Çünkü?.."
"Çünkü benim için sen varsın..."
Lennie memnun bir edayla haykırdı:
"Senin için de ben... İkimiz de birbirimizi düşünürüz de ondan!"