Doppler, herkese göre değil belki ama meraklısına ilaç gibi. İçinde kendinizi bulma ihtimaliniz var. Ya da en kötü, sistemden bir nebze olsun sıkıldıysanız, “yalnız değilsiniz” hissi verebilir.
Ve evet, geyikli bir kitap. Hem mecaz hem gerçek anlamda :)
Kitabın dili akıcı ve sade. Coelho’nun her zamanki felsefi yaklaşımı burada da kendini gösteriyor. Yer yer durup düşündüren, altı çizilesi cümleler var. En çok da şu cümle aklımda kaldı:
“Ölmek istediğini söyleyen kişi, aslında yaşamak istiyor olabilir.”
Bence bu kitap, depresyonu, yalnızlığı ve “normal” kavramını sorgulamak için güzel bir başlangıç olabilir. Özellikle hayatın anlamsızlaştığını hissettiğiniz bir dönemdeyseniz, sizi düşündürür, belki de içten içe sarar.