Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında...
Yoluma serilen güller,
Solgun ve ölüm kokusunda.
Güzel günlerim vardı;
Yağmurla ıslanan,
Gülüşlerle donanan...
Şimdi özlem, yerle bir ediyor insanı.
Yuvasında titreyen bir kuş gibi,
Kıyıya vuran kırgın bir dalga gibi,
Tüm gökyüzünü sırtlanmışım gibi;
Özlüyorum o eski günleri.
Feryat figan ağlamalar,
Kahkahayla dolup taşan odalar...
Elimde bir kadeh viski;
Düşün ki, hâlâ yaşanıyor o anlar.
-Mari