Sofia ︎
@sofiaokur
Ben İtalyanım, Türkçe öğreniyorum.
Jakub, her zaman, kenarda duranların kurbanı celladın baltasının altında hareketsiz tutmaya hazır oldukları fikrinden dehşete düşmüştü. Çünkü zamanla cellat yakın ve tanıdık bir figür haline gelirken, zulüm gören her zaman aristokratik bir şeye sahipti.
Reklam
Bu insanları bu uğursuz faaliyetlere iten neydi? Kötülük mü? Elbette, ama aynı zamanda düzen arzusu da. Çünkü düzen arzusu, insan dünyasını her şeyin işlediği, işlev gördüğü ve bireyüstü bir norma tabi olduğu inorganik bir krallığa dönüştürmeyi amaçlar. Düzen arzusu aynı zamanda ölüm arzusudur, çünkü yaşam sürekli bir düzen ihlalidir. Ya da başka bir deyişle: Düzen arzusu, insanlığa duyulan nefretin kendi kötülüklerini haklı çıkarmak için kullandığı erdemli bahanedir.
Bir ağaç, büyüyemediği yerde evinde değildir. Bir ağaç, biraz serinlik bulduğu yerde evindedir.
"Teorik olarak," diye yanıtladı Jakub çok yavaşça, "teorik olarak, başkalarına tam olarak kendilerine yapılanı yapabilirdi. Dünyada, nispeten rahat bir kalple, başka bir insanı ölüme gönderemeyecek bir insan yoktur. En azından ben hiç böyle birine rastlamadım. Eğer insanlar bu konuda değişirlerse, insan doğasının temel özelliklerinden birini kaybedeceklerdir. Artık insan değil, başka bir yaratık türü olacaklardır."
Olga, binlerce Jakub'a çoğul olarak seslenerek, "Gerçekten harikasınız!" diye bağırdı. "Sizin için tüm insanlar katil olduğundan, cinayetleriniz suç olmaktan çıkıp insan ırkının vazgeçilmez bir özelliği haline geliyor."
Kimse bana kendim kadar düşman değil!
Sayfa 36
Reklam