Annem,
Bir gün tırnağı kırılınca "Annem" diye ağladı,
Domates keserken parmağını kesince de,
En çokta soğan soyarken ağladı "Annem"diye!
Ben,
Neden "Annem" diye ağladığını düşünürken,
Sıktığım dişlerimin başarısıyla "Annem" diyince,
Seslendi odadan "Oyy Annem" diye!
Anladım en sonunda "Annem(i)";
Bir insan sığ(ın)acaksa çıkarsız bir yere,
Bu ancak bir annenin,
Rahmi,
Karnı,
Kucağı ve
Kalbi olabilir...
Ben de artık varayoğa "Annem" diye ağlıyorum...
Derda Yuşa