Kariyer,aile,yeterince maddiyata sahip olmak, evin ipoteğini ödemek,yeni bir araba almak,kaloriferi tamir ettirmek gibi bencilce şeylere öylesine sarılmış ki etrafımız. Hayatımızı sürdürebilmek için bir sürü ıvır zıvırla uğraşmak zorundayız. Bu yüzden şöyle bir geri çekilip hayatımıza bakarak, "Bu mu yani? Hayattan istediğim her şey bu mu? Burada eksik olan bir şey yok mu?" demek alışkanlığına sahip değiliz
"Dünyada en önemli şeylerden biri sevgi vermeyi ve verilen sevgiyi almayı öğrenmek."
Sesi adeta bir fısıltıya dönüşmüştü: "İçine dolmasına izin ver... Sevgiyi hak etmediğimiz,eğer sevilmeyi kabullenirsek yumuşayacağımız, güçsüzleşeceğimiz duygusuna kapılırız. En doğrusunu Levine adlı bir bilge söylemişti bence: 'Tek akılcı davranış sevgidir'"
Kendini hayatın öğretmenliğine açık tutmuş kişilerin yaşadıklarından iyi bildiği gibi, bizi "insanlaştıran" şeylerden biri de başarısızlık deneyimleri, öğretici yenilgilerdir; onların hayatımızı daha olumlu yönetmemizi sağlayacak saklı gücünü zamanla, yaşadıkça kavrarız.