Halil Güzel
@solakhalaybasi
Biten bir Saramago kitabı sonrası yüzde oluşan garip bir tebessüm ifadesi.. Maximo Afonso boşanmış bunalım'ın eşiğinde olan bir tarih öğretmenidir. Bir gün arkadaşının önerisi üzerine film izler.. sonra filmin bir sahnesinde durdurur geriye sarar, gözlerini ekrandan dakikalarca ayıramaz.. çünkü filmde oynayan aktör ta kendisidir.. Böyle bir filmde rol almadığına emin olan kahramanımız aktör'ün yani kopyasının peşine düşer.. Saramago kitapları bazılarına zor gelir. Konuşma çizgileri olmaz yerine virgül kullanılır.. Dolayısıyla sadece virgüllerle ayrılan; uzun uzun cümleler ve diyalogların olduğu Saramago kitaplarını okurken yüksek konsantrasyon gerekir. Tarzına alışan okuyucu ise bütün kitaplarını sipariş listesine koyar :)) Düşman (Enemy) adında film uyarlaması mevcut, fakat ben filmini sevemedim bazı kısımlar kitaptan bağımsız olmuş. İzlenir mi izlenir, çünkü çok çok iyi bir kurguyla karşı karşıyasınız.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Karşımızda tek kurşunda iki yazar öldürebilen bir adam var. Aynı zamanda Edebiyat tarihinin belki de en büyük trollemesini yapan birisi.. Emile ajar ya da Romain gary mi demeliyim bilmiyorum. Çünkü iki isimle de kitap çıkarmış.. Eleştirmenler iki yazarın farklı olduğunu düşünerek (doğal olarak) kıyaslamalar yapar, Romain gary göklere çıkarılırken emile ajar yerin dibine sokulur. Kimi zaman tam tersi :) Fransa'da bir kişiye birden fazla verilmeyen Goncourt ödülünü emile ajar ve romain gary olarak iki kere almıştır. ikisinin de aynı kişi olduğu yazar intihar ettikten sonra öğrenilir. Ölmeden önce "çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın" diye bir mektup yazar. Kitaba gelince.. 1950 yılının Fransa'sı 10 yaşında bir çocuk gözünden anlatılmış, insanlar ve toplumlarla ilgili doğru tespitleri var. Bazen gülümseyerek bazen üzülerek okudum. Her iki durumda da bakış açısına hayran kalmamak mümkün değil. çok farklı bir kafası var ve bunu okurken hissediyorsunuz "tek kurşunda iki yazar öldürdüğünden" bahsetmiş miydim :))
395.jpg){kind=small}
Seray Şahiner'in mizahi bakış açısı sayesinde okurken katıla katıla gülüyorsunuz ancak gerçekleri tokat gibi yüzünüze vurduğunda gülümsemeniz dudağınızda donup kalıyor. 2-3 satırda okuduğumuz ve bizim için hiç bir şey ifade etmeyen haberlerin ne kadar yaralayıcı hikayeleri olabileceğini görmek mümkün, burada esas önemli olan kadına yapılan her türlü haksızlığa karşı kayıtsız kalınmaması gerektiği. Etkileyici bir kitap, kadınların şiddete maruz kaldığı günümüzde özellikle erkeklerin okuması gerektiğini düşünüyorum. Yazarın dilini ve üslubunu çok beğendim, İstanbul'da tiyatrosu varmış umarım oyundan kalkmadan izleyebilirim.
Üniversitede Sanat Tarihi hocamız bu kitabı okumamızı zorunlu kılmıştı. Yıllar sonra tekrar elime aldığımda ilk defa okuyormuşum hissine kapıldım. Her ayrıntısında güzel detaylar mevcut. Başucunda tutup ara ara okunması gereken kitaplardan. Anlatılan konuyu görsellerle desteklemiş olması kalıcı olmayı sağlıyor. "Bu kitabı okuyanların hayata bakış açısı değişebilir" diye bir cümle kursam, sanırım çok da iddialı olmaz..
Bu kitabı -ç-alabilirsiniz, birbirinden güzel öyküler yazan Murat Gülsoy ile bu kitap vesilesiyle tanıştım. Kitap bittikten sonra ben bu yazarın tüm kitaplarını okumalıyım dedim. Okuyucuya yazma isteğini aşılayan bir tarzı var. Kitaptaki favori öykülerim; Kayıp eşyalar bürosu,yazarın belleği,kukla,sakla beni..
