solarken İletileri

Senin Adın Ley’Lâ… Ley’Lâ saçlarına can veren yıldızlar nerde gülüm, En çaresiz devlerin günahı var yüzünde, Yıldız kayar, ay susar geceye güldüğünde, Ley’Lâ gamzelerinde nazlı kıvılcımlar gizlenir, Ay susar geceye güldüğünde, yıldız kayar… İbrahim… İbrahim, dağda çiğdem solarken çölde ceylan vurulur Bu sevda dayanılmaz bir ağıttır zülfünde, Rüzgarın her bûsesi içimde kurşun olur, Ay susar geceye güldüğünde, yıldız kayar, Hangi ferman dokundu bakışlarına senin, İbrahim, tarihe bir sır gibi düşer senin de adın, Memnû bir zerrin kadar edâlı ve soylusun…

Şiir

biR’ münZ’evî üstâd…

@ustad_kaLem·

İbrahim Senin Adın

İbrahim Senin Adın İbrahim, dağda çiğdem solarken çölde ceylan vurulur Bu sevda dayanılmaz bir ağıttır zülfünde, Rüzgarın her bûsesi içimde kurşun olur, Ay susar geceye güldüğünde, yıldız kayar, Hangi ferman dokundu bakışlarına senin, İbrahim, tarihe bir sır gibi düşer senin de adın, Memnû bir zerrin kadar edâlı ve soylusun… …🖋️biR’ münZ’evî üstâd

biR’ münZ’evî üstâd… 18/06/2026

Nurullah Genç Nurullah Genç ( Senin Adın )

Şiir

Reklam

yasemin

@kedilervskitaplar·

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir Solarken albümlerde çocuklar ve askerler Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı! Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider Bu Aşk Burada Biter/ Ataol Beharmoğlu

Şiir

Dilek İlgin

@DilekOgretmen_·

“Çiçek solarken kendi sapına eğilir. Bilirsin, yalnızlık budur..”

Sezai Karakoç

Hümosch

@humosch·

"Çiçek solarken kendi sapına eğilir. Bilirsin, yalnızlık budur." Sezai Karakoç

Efuli Tuğcu

@efuli_i·

Tenhalığın Eşiğinde

Bir güftesiz şarkı gibi çökerdi akşam, Semâya bakardım; Ay, yine aynı suskunlukla doğardı yüzüme. Kalbim, maziye gizlenmiş bir han gibi, Kapanırdı gürültülere— Ve iç avluma sadece yalnızlık uğrardı. Zaman, nâzenin bir gül gibi solarken avucumda, Hatıralarımın perdesinde titrek suretler gezinirdi. Hiçbiri kalmazdı… Hepsi gelir, tebessüm eder, sonra Kelâmsızca hicret ederdi gönlümden. İnsan, bazen bir kelâmla mesrur olurmuş, Bazen de bir suskunlukla Bir ömür boyu üşürmüş. Kalbimden geçerdi: "Ey mevcûdiyetimin sessiz şâhidi, Yalnızlık… Sen ne vakur, ne edebli bir misafirsin."

Şiir

Reklam

İleri