Yamyamlara aklımızın kuralları doğrultusunda “barbar” diyebiliriz; ama sırf bize benzemiyorlar diye “barbar” diyemeyiz onlara. Çünkü kendimize şöyle bir bakarsak barbarlıktan yana onları her bakımdan aşmakta olduğumuzu görürüz. Bu insanların savaşları soylu ve mertçe. Savaş denilen bu insan hastalığını biz haklı ve anlaşılır görebilirsek, onlar niçin görmesinler?
İki temel taşımızdan ruh ve bedeni birbirinden ayırmak, koparmak isteyenler yanılıyorlar; tam tersine onları birleştirmek gerek. Ruhtan istenecek şey bir köşeye çekilmek, kendi kendine düşünmek, bedeni hor görüp kendi başına bırakmak değil; ona bağlanmak, onu kucaklamak, sevmek, ona arkadaşlık ve kılavuzluk etmek, öğüt vermek, yanlış yola saptığı zaman geri çevirmek, kısacası onunla evlenmek, ona gerçekten bir eş olmaktır. İkisinin hareketleri arasında farklılık ve karşıtlık değil, uyum ve benzerlik olmalı.