İçinden seçip anlattıklarımla okur dostlarımı yeterince meşgul etmişken burada da gazeteci Murat Yetkin’in Meraklısı İçin Entrikalar Kitabı’ndan bahsetmek istiyorum. Aslında Meraklısı İçin Entrikalar Kitabı ve Meraklısı İçin Casuslar Kitabı neredeyse birbiriyle iç içe geçmiş ve birbirini tamamlayan iki kitap. Daha Türkiye odaklı olduğundan henüz okumayıp da merak edenlerin ilkinden başlamalarını önereceğim. Murat Yetkin uzun yıllar ana akım medyada önemli pozisyonlarda bulunmuş, uluslararası siyasetle birlikte Ankara’nın da nabzını iyi tutan gazetecilerden olmasına rağmen son zamanlarda malum nedenlerle ana akımın dışına düşüp bağımsız ve bireysel yayıncılığa soyunanlardan ve gazetecilikten vazgeçmeyenlerden. Daha genç ve delikanlı yaşlarımda analiz ve yorumlarını fazla soğukkanlı ve dengeli bulduğum için açıkçası beni pek çekmezdi. Belki satır aralarını, boşlukları, sessizlikleri, dolaylı anlatımları okuma sabrını henüz kazanamamıştım, belki ülke ve dünya alt üst oluyormuş gibi hissediyorken bu kadar “aklı başında” kalabilmeyi anlamlandırmakta zorlanıyordum. Nedense o zamanlarda dahi sakin görünüşünün, ağırbaşlı yorumlarının ardında zihninden çok daha fazlasının geçtiğini, sezdikleriyle bildiklerini birbirine karıştırmamak, somut kanıtlara dayanmayan iddialarda bulunmamak için kendini tuttuğunu, sözün çoğunu sakladığını hissederdim. Bu iki kitap vesilesiyle polisiyeye, casusluğa, gizli diplomasiye, perde arkası siyasete ilgisini keşfettikçe geçmişten kalan bu belli belirsiz izlenimim biraz daha güçlendi. Entrikalar Kitabı 2017’de, yani 15 Temmuz darbe girişiminden yaklaşık bir yıl sonra basılmış. 15 Temmuz girişimi de uzun yıllara yayılan bir entrikalar silsilesinin son adımı değil miydi? Entrikalar Kitabı’nda bu konuya özel bir yer verilmiyor. Verilseydi dumanı

Tarih ve Siyaset

Meraklısı için Entrikalar KitabıMurat Yetkin · Doğan Kitap · 2017288 okunma

Özer Or

@solomonspear·

Ekolojik bir cumhuriyet mümkün mü?

Puan vermedi·149 syf.·

Kitabı okudu

2023 4. kitabı

Felaket gündemimiz o kadar hızlı de ğişiyor ki felaketlere yol açan sorunları birer birer çözmenin, nedenleri sırayla ortadan kaldırarak ilerlemenin mümkün olmadığı hissine kapılıyoruz. İnsanlık ertelenerek birikmiş sorunları nedeniyle uzun zamandır tarih ve tabiat karşısında bir bekâ sorunuyla yüz yüze. Oğuz Atay’ın yıllar önce ölüm ilanını yayımlamış olmasına rağmen insanlığın hâlâ hayatta olduğuna dair işaretler var ama tedrici yok oluş karşısında giderek kendini daha çaresiz hissettiği de bir başka gerçek. Belki itikadım kuvvetli olsaydı Tanrı’nın “yeter artık” deyip haddimizi bildirmeye karar verdiğine, bu belaları başımıza onun musallat ettiğine inanabilirdim. Yaşadıklarımızı “tanrının gazabı” olarak anlamlandıran deist bakış açılarına, diğer yandan toplumsalın, tarihin veya doğanın gazabı olarak anlamlandıran sözde ateist bakış açılarına çeşitli mecralarda her gün rastlıyoruz. Olağanüstü olaylar karşısında bugünün belli başlı toplumsal tepkilerini yakından incelemeye kalktığımızda hâlâ sandığımız kadar “seküler” olamadığımızın farkına varmamız uzun sürmüyor. Bana kalırsa “büyük insanlık” Tanrı’nın da, doğanın da, tarihin de umurunda değildir. Dünya üzerinde tesadüfen bulunuşumuzun ve bugünlere diğer türlere nazaran bazı avantajlar elde ederek varmış olmamızın mistik bir anlamı olduğunu düşünmüyorum. Aksine bu bakışın bizi gerçekçilikten daha da fazla uzaklaştırdığını ve geçmiş çağlarda da kendi varlığını olağanüstü sanan kibrimizi tahkim ettiğini hatta bu kibre sanki mistik değilmiş gibi görünen yeni boyutlar eklendiğini sanıyorum. Kendini dev aynasında görmek dedikleri tam da bu olsa gerek. Değişen veya bir kısmını değiştirdiğimiz çevre koşullarına uyum sağlayabildiğimiz sürece dünyanın ve evrenin yaşına göre muhtemelen oldukça kısa bir hayat sürecek türümüz.

Ekoloji

Başka Türlü YaşamakCorinne Lepage · İmge Kitabevi · 20216 okunma

Geri İleri