Dorian Gray’in Portresi (spoiler)
Bu kitap, bitirmemek için yavaş yavaş okunan; ancak her sayfasında merakı daha da artırdığı için bir solukta bitirmek istenen türden bir eserdi. Lord Henry, Dorian’ın adeta iç sesi gibi ona sürekli fısıldayarak kendi benliğinden uzaklaşmasına ve yalnızca arzularının peşinden gitmesine neden olur. Dorian’ı öylesine yüceltir ki, kitabın ilerleyen sayfalarında onun gerçek kişiliği ortaya çıktığında okuyucuyu ters köşe yaparak şaşırtmayı başarır.
Basil Hallward ise Henry’nin tam tersi bir karakterdir. O, insanın vicdanını ve ahlaki yönünü temsil eder. Dorian’a yaptığı telkinlerle onu kendini sorgulamaya yöneltmeye çalışsa da Dorian’ın vicdanı çoktan körelmiştir. İçinde kalan son vicdan kırıntısını da Basil’i öldürerek yok eder.
Kitabın en önemli ayrıntılarından biri, Dorian’ın kendi portresinde adeta hapsolmuş olmasıdır. Günler geçtikçe kendisinin genç kalmasına rağmen portresinin değişmesini bile kıskanır. Kibri ve bencilliği arttıkça portredeki yüzün de aynı oranda çirkinleştiğini görür. Bu portre, aslında Dorian’ın ruhunun ve işlediği günahların bir yansımasıdır.
Kısacası, “Dorian Gray’in Portresi”, vicdan ile arzuların çatışmasını etkileyici bir şekilde ele alan; insanı kendi değerlerini, seçimlerini ve benliğini sorgulamaya iten unutulmaz bir eserdir.
Ben de kendi kardeşimin hikayesini merak ediyorum.
Zülfü Livaneli’nin Kardeşimin Hikâyesi kitabı, okurken bana biraz Ahmet Ümit romanlarını hatırlattı. Polisiye tadı taşıyan, merak unsurunu sürekli canlı tutan ve okuyucuyu son sayfaya kadar peşinden sürükleyen bir kitap. Olay örgüsü oldukça başarılı kurulmuş ve karakterler yine Livaneli’nin güçlü olduğu alanlardan biri olarak öne çıkıyor.
Kitabın en etkileyici yanı ise sonu oldu. Uzun zamandır bir kitabın finali beni bu kadar şaşırtmamıştı. Beklemediğim şekilde biten ve son sayfayı kapattıktan sonra insanın zihninde dönmeye devam eden kitaplardan biri. Hatta benim için beynime çivi gibi çakılan eserlerden biri olduğunu söyleyebilirim.
Bazı kitapları çok beğenirsiniz ama bir kez okumak yeterlidir. Kardeşimin Hikâyesi benim için öyle olmadı. Aradan zaman geçtikten sonra tekrar okumayı isteyebileceğim nadir kitaplardan biri oldu. Çünkü ikinci okumada farklı ayrıntıları yakalayabileceğimi düşünüyorum.
Genel olarak Zülfü Livaneli’nin yazım dilini seviyorum. Duyguyu okuyucuya geçirebiliyor, karakter seçimleri başarılı ve olay örgülerini ustalıkla kuruyor. Ayrıca azınlık hakları konusunda duyarlılık göstermesini ve bu konuları görünür kılmasını değerli buluyorum. Ancak sevdiğim bir yazar olmasına rağmen, eserlerinin genelinde bazen inançlı insanları ya da milliyetçi kesimi daha katı, daha cahil ve daha kalın kafalı göstermeye meyilli olduğunu düşünüyorum. Azınlık haklarını savunmaya çalışırken bu kesimlere zaman zaman haksızlık ettiğini hissediyorum. Bu durum yazarla ilgili küçük bir eleştirim olsa da kitaplarını okumama engel olmuyor.
Sonuç olarak Kardeşimin Hikâyesi, sürükleyici kurgusu, çarpıcı finali ve insanı uzun süre düşündüren yapısıyla benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
꧁༺ 𝐒𝐞𝐝𝐚 𝐋𝐞𝐧𝐚 ☆𝐓ı𝐥𝐬ı𝐦 𝐯𝐞 𝐒𝐢𝐬 ༻꧂
Selamlar... bugün sizlere çok severek okuduğum bir fantastik serinin ilk kitabı paylaşımı ile geldim. Yazarın kalemiyle tanışma kitabım oldu. Akıcı ve kolay anlaşılır dili, içine çeken kurgusu ve bunun yanında ilgi çekici karakterleri ile su gibi akıp gitti. İlk kitap olması sebebiyle evreni ve karakterleri iyice tanıdığımız bir okuma oldu. Birde sessizce slowburn ilerleyen bir aşkımız var.
Kim ne derse desin daha kollarına düştüğü an bence kalbine de düşmüş bir kızılı vardı As Valor Jarlan ın !
Haydi sizleri merakta bırakmadan hemen kısaca konusuna geçelim.
Larina mutlu bir ailede yaşıyordu. Babasının ölümünün ardından şifacı olan annesinin geçinmek için bir miktar ücret talep etmesi tüm dostlarını düşman etmiş bu olay en sonunda onları cadı ilan etmelerine kadar varmıştı. Ateşlere atılan Larina kulağında annesinin son sözleri ile kendini kaybettiğinde, bambaşka bir evrende simsiyah gözleri olan ve huş ağacı kokan bir adamın kollarında buldu. Bulduğu gibi de kendini kaybetti çünkü yoğun işkence ve yanıkları vardı.
As Valor Jarlan, yıllar önce kaybetiği krallığını geri kazanmak ve üzerindeki lanetten kurtulmak için mücadele ediyordu. Vurulmak üzereyken üzerine düşen bu kız ile hayatı yine kurtulmuştu. Lanetli prens ne kadar korkunç olsada ilk andan itibaren bu sessiz kızılı iyileştirmek için herşeyi yaptı. Ama gözlerinde ona dair hep daha fazlası vardı. Artık Larina ve As için hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı..
Evren çok güzel,ben özellikle aralarındaki sırlara rağmen o çekimi net hissettim.
Sonra Meliv in Larina yı koruması çok güzeldi. Ayrıca su atının kendine Larina yı seçmesi bence ayrı bir gizemin kapısı oldu.
Hele de Larina nın bu kadar sabredip, annesinin konuşmama sözünü tutmuşken As Valor Jarlan ı kurtaracağını düşünerek
Hamnet benim için sessiz ama kalbin tam ortasına oturan kitaplardan biri oldu… Bitirdikten sonra uzun süre o duygudan çıkamadım. Filmini izlediğimde de aynı hüzün yeniden çöktü üzerime.
Kitap, Shakespeare’in oğlu Hamnet’in ölümünden ilham alıyor ama aslında merkezinde sadece Hamnet değil; bir ailenin yasla parçalanışı var. Özellikle Agnes karakteri… Sanırım beni en çok o etkiledi Doğayla kurduğu bağ, sezgileri, çocuklarına olan sevgisi ve kaybın ardından yaşadığı o tarifsiz boşluk çok gerçek hissettirdi. Filmde de o son sahne beni çok etkilemişti.
Hamnet’in ikizi Judith ile olan bağı da çok dokunaklıydı.
İkiz kardeşler arasındaki o görünmez bağ ve birinin eksilmesiyle dünyanın tamamen değişmesi… Kitap boyunca insanın içine işleyen bir kırılganlık vardı
En sevdiğim şey şu oldu yazar büyük trajedileri bağırarak anlatmıyor. Tam tersine; sessizliklerle, küçük anlarla ve insanların birbirine dokunuşuyla anlatıyor. Bu yüzden daha da vurucu oluyor..
Kitabın 2020 Women’s Prize for Fiction ödülünü almasına hiç şaşırmadım açıkçası. Çünkü tarihi bir hikâye anlatırken aynı zamanda çok evrensel bir yas duygusu kuruyor. Anne olmak, kaybetmek, suçluluk ve sevgi… Hepsi çok yoğun ama çok zarif işlenmiş
Yazardan daha önce “Esme Lennox Nasıl Yok Oldu”yu okumuştum ama “Hamnet” bende çok daha derin bir iz bıraktı sanırım. Yazar karakterlerin iç dünyasını anlatırken insanın içine dokunmayı gerçekten çok iyi biliyor.
Hamnet bana göre ölümden çok, geride kalanların sevgisini ve yasını anlatan bir roman… Sessiz, şiirsel ve çok derin bir kitap
Kararlarımız gerçekte kimin?
Esra Ezmeci’nin Kararı Ben Veririm kitabını genel olarak beğendim. Özellikle insanın kendi hayatının sorumluluğunu alması, sınır koyabilmesi ve kararlarını başkalarına göre değil kendine göre vermesi gerektiği yönündeki mesajlarını değerli buldum. Akıcı bir dili olduğu için kitap kolay okunuyor.
Bununla birlikte Esra Ezmeci’nin psikoloji eğitimine ve mesleki birikimine saygı duyuyorum. Ancak son yıllarda kendi markasına ait ürünleri, özellikle kokuları tanıtırken psikolog kimliğinin sağladığı güvenin biraz fazla kullanıldığını düşünüyorum. Elbette psikolog oldu diye başka alanlarla ilgilenemez demiyorum. Fakat insanlar ona öncelikle psikolog olduğu için güveniyor. Sonrasında spiritüel söylemlerle karşılaşınca birçok kişi bu ayrımı yapamıyor ve bazı ürünlere gereğinden fazla anlam yükleyip umut bağlayabiliyor.
Yine de kitabı kendi içinde değerlendirdiğimde faydalı ve düşündürücü buldum. Her görüşüne katılmasam da keyifle okuduğum kitaplardan biri oldu.
Tahsin Paşa, Sultan II.Abdülhamid han döneminin son 14,5 yılında Başmâbeyncilik görevini üstlenmiştir dürüstlüğü ve yeteneği sayesinde bu göreve terfi ettirilmiştir. Tahsin Paşa Sultana en yakın isimlerden biriydi Yıldız Sarayında yaşadığı ve tanık olduğu birçok olay vardır. Paşa sarayda yaşayıp bizzat şahit olduğu olayları bu kitapta bir araya getirmiştir bunlar arasında Sultan Abdülhamid 'in özellikleri ve bazı paşalar hakkında bilgiler mevcuttur ayrıca Ermeni meselesi, dış siyasette İngiltere ve Rusya ile ilişkilerimiz, Balkanlardaki sorunlar gibi daha bir çok önemli olayı yaşayıp görmüş olan birinin hatıralarını okuyacaksınız.
