Psikoterapi hiçbir zaman resmi ve mesafeli bir etkinliğe sahip olmamıştır, son derece insancıl bir deneyim olmalıdır- insani olmayan mekanik bir süreçten hayati bir şey çıkamaz.
Benim sınırlarıma çok yabancı olmayan, çok da kesin olmayan sınırlar bulmak gerekiyordu ona: kendini kapattığı, ama benim üstüme. İstikrarsızlığı, beni korkutan buydu ve bir yandan da, onu bana çok yaklaştıran bir netlikten de daha az korkuyor değildim. Yakın olan, yabancı olandan daha çok korkuturdu beni..
Onunla benim aramda her ikimizi de koruyan bir belirsizlik olmamışsa, benim zayıflığım, onun zayıflığı, benden çok daha üstün olan, son derece kararlı ve emin zayıflığım olmasaydı, her ikimizi de içine alacak kadar geniş düşünceyi hissedemezdim bile..